58⚠️เรียนผูกต้องเรียนแก้
ตึก~ ตึก~
เสียงฝีเท้าหยุดยืนอยู่ข้างหลัง ส่งผลให้กลุ่มผู้ชายซึ่งนั่งเล่นเกมส์อยู่หันกลับไปมอง แต่เมื่อเห็นผู้เข้ามาเยือนทุกคนรีบหันกลับมาสนใจเกมส์ต่อโดยไม่ได้เอ่ยปากทักทายหญิงสาว
เจนิสตัวแข็งทื่อ!
เหมือนเธอยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางโลกอันแสนกว้างใหญ่ หัวใจของเธอกระตุกหน่วงด้วยความเจ็บปวดเมื่อเพื่อนๆไม่คุยกับเธอซักคำ
"พะ..พวกนายทำอะไรอยู่หรอ"
"ตาแตกรึไง" กันพูดโดยไม่สบตากับเธอ เจนิสกวาดตามองรอบๆห้องที่มีแค่ กัน เรย์ ติน ปราศจากผู้ชายที่เธออยากเจอมากที่สุด
"ทะ..ไทป์อยู่ไหน"
"มึงจะมาถามหามันทำไม ในเมื่อมึงไล่มันออกไปจากชีวิต"
"ฉันแค่อยากรู้เรื่องราวในคืนนั้น"
ปึก!
"เหอะ!" กันวางมือถือลงอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนตวัดมองเจนิสด้วยความไม่พอใจ "ทีตอนนั้นมันจะอธิบายให้ฟังทำไมไม่ฟัง!"
"กะ..ก็ตอนนั้นฉันโมโหจนเสียสติ!"
"ไอ้ไทป์มันรู้หมดแล้ว!" กันยักไหล่พรางเบ้ปากใส่ พึ่งสัง
