ตอนที่ 1 ความอดทนที่ใกล้จะสิ้นสุด

ท่ามกลางความแออัดของนักท่องราตรีที่กำลังโยกย้ายร่างกายไปตามจังหวะเพลงดังกระหึ่มเร้าใจ ขุนพล นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาเครื่องกลชั้นปีที่สี่กำลังเดินเบียดเสียดเข้าไปในผับหรูแห่งประจำซึ่งเป็นจุดนัดรวมตัวของกลุ่มเพื่อน แสงไฟวิบวับหลากสีชวนมึนเมาไม่อาจสู้เครื่องดื่มดีกรีแรงที่เหล่าหนุ่มวิศวะเครื่องกลกำลังยกดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าเพื่อฉลองวันเกิดให้ ธาม เพื่อนสนิทของขุนพลที่มีดีกรีเป็นถึงลูกชายเจ้าของธุรกิจส่งออกผ้าไหมแต่ดันชอบการแข่งขันประลองความเร็วและเรื่องเครื่องยนต์กลไกเป็นชีวิตจิตใจ “มึงมาสาย ไอ้ขุน” เจ้าของวันเกิดตรงเข้ากอดคอเพื่อนรักแล้วชงเหล้าให้ดื่มทันที “ก็กูเพิ่งเลิกงาน” คนที่ชีวิตไม่ได้สุขสบายบนกองเงินกองทองเหมือนก่อนโอด แต่ก็ยอมรับแก้วเหล้ามากระดกรวดเดียวหมดเพราะเป็นธรรมเนียมในกลุ่ม “จะลาสักวันเพื่อกูก็ไม่ได้” “เพิ่งเปิดเทอม คนกำลังเลี้ยงรับน้อง ร้านยุ่งจนกูไม่มีเวลานั่ง จะให้ลาได้ไง มึงเสือกมาเกิดช่วงนี้เองนี่หว่า” “เอ้า ไอ้เหี้ย ขอโทษด้วยที่แม่ไม่ได้อุดกูไว้ให้อยู่ในท้องต่ออีกสักเดือน ไม่งั้นมึงก็ไม่ต้องลำบาก” พูดกลั้วหัวเราะก่อนยกแก้วไปชนกับเพื่อนรักอีกครั้ง “อย่ามัวพูดมาก มึงมาสายก็ต้องตามพวกกูให้ทัน มา อีกแก้ว พวกมึงด้วย” ต้นหน คว้าแก้วเปล่าของขุนพลและเพื่อนทุกคนในกลุ่มมาชงเหล้าเข้มข้นแล้วส่งให้อีกครั้ง “ไอ้เหี้ยต้น มึงนี่รีบจริง ๆ เล็งใครไว้อีกถึงรีบมอมพวกกูเนี่ย” ขุนพลส่ายหน้าระอาต้นหนผู้ซึ่งชอบมอมเหล้าเพื่อนในกลุ่ม และหลังจากนั้นตัวเองก็มักจะหายไปกับสาวสวยแปลกหน้าเสมอ “อาการกูออกขนาดนั้นเลยเหรอวะ” “เออ” เพื่อนในกลุ่มประสานเสียงพร้อมกัน “ไหน ๆ ก็ถูกจับได้แล้ว โน่นไง โซนวีไอพีโน่น สวย ๆ ทั้งนั้น แต่กูยังเลือกไม่ได้หรอกนะว่าจะเป็นน้องชุดดำหรือว่าน้องโมนาคนสวยดี” ชายหนุ่มทั้งกลุ่มหันมองยังโซนวีไอพีไกล ๆ ที่ต้นหนพยักพเยิดหน้าไปหา เห็นชายหญิงกลุ่มใหญ่ซึ่งหนึ่งในนั้นคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะเป็นคนดังในมหาวิทยาลัย แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของขวัญข้าว น้องสาวสุดที่รักของขุนพลอีกต่างห่าง “น้องโมนา บริหารปีสาม เพื่อนสนิทของข้าวสวยใช่ไหมไอ้ขุน” “อืม” ขุนพลตอบรับพร้อมกระดกเหล้าหมดแก้ว ก่อนเหลือบมองสาวสวยที่มักจะสร้างความหงุดหงิดให้เขาเสมอ เห็นเธอนั่งอยู่กับเพื่อนต่างมหาวิทยาลัยที่ท่าทางไฮโซกลุ่มใหญ่ แถมชายหนุ่มรูปหล่อยังนั่งกระแซะจนต้นขาแนบชิดทำหัวใจแกร่งเต้นกระตุก ในกลุ่มนั้นมีหลายคู่นั่งตักกอดจูบกันนัวเนียไม่อายสายตาผู้คน ขุนพลแค่นยิ้มหยัน บ่นพึมพำเสียงเบาไม่ให้ใครได้ยิน “เหอะ เด็กใจแตก ทั้งดื้อทั้งใจแตก ชอบอ่อยผู้ชาย” พลัน โมนา นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจชั้นปีที่สาม สาวสวยคนดังทายาทเจ้าของโรงแรมห้าดาวและธุรกิจอื่น ๆ อีกมากมายหันมองขุนพลพอดีก็ตกใจเล็กน้อย ต่างสบตากันอยู่นาน ก่อนภาพเรื่องราวในอดีตที่เคยเกิดขึ้นจะฉายชัดเข้ามาในสมองของทั้งคู่เป็นฉาก ๆ เริ่มจาก...กลับไปยังวันแรกที่หนุ่มสาวได้เจอหน้ากัน ที่มหาวิทยาลัยรัฐบาลอันดับต้น ๆ ของไทย โมนานักศึกษาชั้นปีที่สองในชุดนักศึกษาค่อนข้างรัดรูปอวดหุ่นเย้ายวนกำลังเดินอย่างรีบเร่งไปตามทางเท้า ในมือถือโทรศัพท์ราคาแพงรุ่นล่าสุดแนบหู รู้สึกเซ็งตัวเองที่แค่เปิดเทอมขึ้นชั้นปีที่สองในสัปดาห์แรกก็เบลอจนจำตารางเรียนผิดเสียแล้ว “ฉันกำลังรีบไป รอแป๊บ” ปากพูด เท้าก็ก้าวพรวดลงถนนเพื่อข้ามไปอีกฝั่ง แต่สายตากลับไม่มองรถยนต์ที่กำลังวิ่งผ่านไปมา เพราะสมาธิทั้งหมดไปจดจ่ออยู่กับอีกคนที่อยู่ปลายสาย “จำวันผิดน่ะสิ ให้ลุงยอดไปส่งผิดตึก เลยต้องเดินย้อนกลับมาเอง แต่ใกล้ถึงแล้ว” ก้าวเท้าไปอีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ร่างกายก็ลอยหวือกลับมากระแทกอกแกร่งของชายร่างสูงใหญ่ที่มีกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยฟุ้งเตะจมูก โมนาเบิกตากว้างตกใจ ชะงักอยู่ในอ้อมกอดของชายแปลกหน้าไปหลายวินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของอกแกร่งเมื่อเสียงทุ้มดุขึ้นเบา ๆ ดวงตากลมยิ่งเบิกกว้างเป็นเท่าตัวเมื่อสบดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์ชวนใจสั่น เขาหล่อมาก ผิวขาว ปากแดง แววตาดุดันร้อนแรงทำก้อนเนื้อในอกเต้นกระหน่ำคร่อมจังหวะ “เดินใจลอยข้ามถนนไม่ดูรถ เกือบตายคาล้อแล้วไหม” สติยังไม่ทันกลับมาเท่าไรนักก็ถูกจับมือพาเดินข้ามถนนมาอีกฝั่ง เธอมองมือเล็กที่ถูกมือใหญ่กุมไว้แล้วเหลือบตาขึ้นมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาคมคาย จมูกโด่งจัดรับกับริมฝีปากสีสดดูดีเหลือเกิน ผิวพรรณขาวสะอาดของเขาช่างขัดกับเสื้อช็อปสีเลือดหมูที่ใส่ เพราะดูเป็นลูกคุณหนูเจ้าสำอางมากกว่าผู้ชายสายลุย แล้วเขาก็เดินจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมมีรสนิยมทำหัวใจดวงน้อยเต้นกระตุก ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณเขาด้วยซ้ำ แต่พอตกเย็นวันนั้น โมนาที่นัดกันไปนอนบ้านเพื่อนในกลุ่มเป็นครั้งแรก ก็ได้เจอผู้ชายตัวหอมหน้านิ่งตาดุคนนั้นอีกครั้ง เขาชื่อขุนพล เป็นพี่ชายของเพื่อนสนิท แม้เขาจะดูมีท่าทีเย็นชา พูดน้อย เอาแต่ใช้สายตาสอดส่องพวกเธอราวกับกำลังจับผิดคนที่จะมาเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวสุดที่รัก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ปฏิบัติต่อน้องสาวอย่างดี ทำให้โมนารู้สึกแปลก ๆ ในหัวใจ ทุกครั้งที่เผลอ สายตาไม่รักดีเอาแต่คอยแอบมองเขาตลอดเวลาราวกับไม่สามารถควบคุมได้จนรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง และการกระทำนั้นก็ไม่สามารถพ้นจากสายตาคมดุราวพญาเหยี่ยวของขุนพลไปได้ ทุกครั้งที่เงยหน้าแล้วได้สบดวงตากลมโตที่จะสะดุ้งโหยงแล้วรีบหลบตาเขาทุกครั้งทำมุมปากหยักยกยิ้มชอบใจ แม้ว่าเธอจะสวยน่ารักแค่ไหน แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ เขาจะไม่มีวันยุ่งเกี่ยวกับเพื่อนสนิทของน้องสาวให้มีปัญหาตามมาเป็นอันขาด เพราะรู้ดีว่าคนอย่างเขาไม่ชอบคบใครเป็นตัวเป็นตน ชอบเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อย ๆ แก้เบื่อ แต่ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกมันเขี้ยวสาวสวยสุดเซ็กซี่ที่ดูจะดื้อที่สุดในกลุ่มของน้องสาวคนนี้ไม่ได้ ลูกคุณหนูทุกกระเบียดนิ้ว แถมยังเอาแต่ใจตัวเองและมีความเชื่อแบบผิดๆ อย่างโมนา สร้างวีรกรรมจนเขาเกือบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เมื่อวันหนึ่งที่เขากำลังทะเลาะกับน้องสาวเรื่องที่น้องสาวจะคบหากับดีแลน หนุ่มนักแข่งรูปหล่อพ่อรวยซึ่งดันบังเอิญเจอในสนามประลองความเร็ว ไม่ว่าใครจะห้ามน้องสาวเขาก็ไม่ฟัง แถมยังมีโมนาให้ท้าย เธอช่วยเถียงแทนน้องสาวเขาในวันที่มานอนที่บ้านอีกต่างหาก ในตอนดึกที่เขาลงมาเอาของในรถ กำลังจะเดินขึ้นบ้านก็บังเอิญเจอโมนาลงมากินน้ำ ความครุกรุ่นช่วงหัวค่ำปะทุขึ้นอีกครั้งเมื่อได้อยู่กันตามลำพัง “เธอควรเตือนยัยข้าวไม่ให้คบกับมัน ไม่ใช่มาเข้าข้างกันแบบผิด ๆ” เท้าเล็กชะงัก หมุนตัวกลับมาหาพี่ชายเพื่อนทันที “โมนาก็ไม่เห็นว่าดีแลนจะมีอะไรเสียหาย เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย นิสัยก็โอเค จริงใจกับยัยข้าวมาก แต่ถึงพี่ขุนจะบอกว่าเขาไม่ดีเพราะเขาชอบแข่งรถ พี่ขุนกับเพื่อนแล้วก็นายลมเองก็คงจะเป็นคนไม่ดีเหมือนกันสิคะ เพราะพวกพี่ก็ชอบไปแข่งรถ พายัยข้าวไปด้วยจนยัยข้าวได้เจอกับดีแลน แล้วแบบนี้จะมาหวงห้ามกันทั้งที่มันเป็นสิทธิของยัยข้าวแท้ ๆ โมนาว่ามันก็ไม่ถูกนะคะ ดูพี่ขุนกับลมจะใจแคบไปหน่อย” เด็กดื้อเถียงคอเป็นเอ็นแทบไม่เปิดช่องว่างให้เขาแก้ตัว ทั้งยังเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดีจนน่าหมั่นไส้