โมนาที่นั่งอยู่ในรถตู้หรูหรามองร่างใหญ่ในเสื้อช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์เดินผ่านไปในระยะไกล รู้ว่าเขานัดกับเพื่อนทำโปรเจกต์ที่นี่ทุกวันหลังเลิกเรียนจึงมารออยู่นาน ก่อนจะร้องสั่งคนขับรถให้ค่อย ๆ ขับตามเขาไปจนถึงร้านอาหารร้านเดิมที่เขามาทำงานพาร์ทไทม์
“ลุงยอดกลับไปก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวโมนากลับเองค่ะ”
ยอดรัก สบตากับเจ้านายสาวที่กระจกมองหลัง เขาเป็นคนเก่าแก่ของแม่เธอ จึงเป็นห่วงและเชื่อฟังเธอคนเดียว ไม่ว่าเธอจะสั่งอะไรก็ไม่เคยปริปากบ่น และไม่เคยแพร่งพรายความลับของเจ้านายสาวที่เห็นมาแต่อ้อนแต่ออก
“จะดีหรือครับคุณหนู ลุงเป็นห่วง เดี๋ยวลุงจอดรถรอเหมือนวันนั้นดีกว่า”
“ไม่เป็นไรค่ะ โมนากลับเองได้ พี่ขุนไม่ปล่อยให้โมนากลับคนเดียวหรอก แล้วลุงยอดก็ห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อเด็ดขาดนะคะ”
“ครับ คุณหนูวางใจได้”
เมื่อคนขับรถกลับไปแล้ว โมนาจึงเดินเข้าไปนั่งในร้านอาหารที่โต๊ะเดิม ขุนพลออกจากครัวมาเจอคนตัวบางที่โ
