เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น โมนาจึงรีบเดินไปเปิดประตู ทันทีที่ประตูเปิดออกก็เห็นขุนพลยืนอยู่ ทั้งคู่จึงโผเข้ากอดกันด้วยความคิดถึง
“คิดถึงจังเลยค่ะพี่ขุน”
“พี่ก็คิดถึงโมนา”
เขาโน้มลงหวังจะจูบ แต่คนตัวบางกลับยื่นนิ้วมากั้นริมฝีปากที่กำลังจะประกบกัน ก่อนทั้งคู่จะเหลือบมองสามสาวเมาแอ๋ที่นอนห่มผ้าเป็นดักแด้อยู่กลางห้องนั่งเล่น
“ตรงไหนดีครับ”
“ในห้องนอนหรือระเบียงดีคะ”
“ห้องนอนถ้าพวกนั้นตื่นมาเจอคงแปลก ๆ งั้นระเบียงดีไหม อย่างน้องก็ยังบอกว่าออกมาคุยกันได้”
“โอเคค่ะ”
หนุ่มสาวเดินจับมือกันมายังประตูระเบียง รูดผ้าม่านปิดจนสนิทแล้วเปิดประตูกระจกออกไป
ขุนพลทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้เอนนอนตัวใหญ่ที่มีฟูกนุ่มนิ่มปูรองไว้ ดอกกุหลาบที่เขาซื้อมาปลูกริมระเบียงส่งกลิ่นหอมฟุ้งเตะจมูก เธอจุดเทียนหอมแบรนด์ดังให้บรรยากาศโรแมนติก
เขายื่นมือมารั้งข้อมือเล็กให้ลงไปนั่งแทรกกลางระหว่างขาที่อ้ากว้าง เธอเอนหลังพิงอก
