และแล้ว...วันแห่งความสำเร็จของโมนาก็เดินทางมาถึง สาวสวยในชุดครุยยืนฉีกยิ้มกว้างถ่ายรูปกับครอบครัวและเพื่อนฝูง ก่อนทุกคนจะแหวกทางให้เมื่อขุนพลเดินเข้ามาพร้อมช่อดอกกุหลาบสีขาวในมือ
เสียงโห่แซวดังเซ็งแซ่ โมนายิ้มกว้างกว่าเดิม มองคนรักด้วยสายตาเปล่งแสงระยิบระยับ
“ยินดีด้วยนะครับ โมนา” เอ่ยแสดงความยินดีพลางยื่นช่อดอกไม้ให้
“ขอบคุณมากค่ะพี่ขุน”
ขอบคุณพร้อมยื่นมือไปรับช่อดอกกุหลาบแสนสวยมากอดแนบอก แต่กลับต้องเบิกตากว้างเมื่อเขานั่งลงคุกเข่า มือยื่นกล่องกำมะหยี่สีครีมมาตรงหน้าแล้วเปิดออก
โมนายกมือขึ้นปิดปาก แววตาไหวระริกมองคนรักผ่านม่านน้ำตา
“โมนาครับ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงทุกวันนี้ พี่รักโมนามาก อยากจะอยู่กับโมนาไปตลอดชีวิต โมนาแต่งงานกับพี่ได้ไหมครับ”
“ค่ะ โมนาจะแต่งงานกับพี่ขุน”
ยื่นมือซ้ายออกไป พยักหน้ารับรัว ๆ ก่อนจะมองหน้าคนรักได้ชัดเจนอีกครั้งเมื่อน้ำตาที่ขังคลอหน่วยไหลลงอาบ
