“โมนา เดินดี ๆ”
คนตัวโตหิ้วปีกคนตัวเล็กที่เมาไม่ต่างกันขึ้นมาจนถึงห้องนอนหลังถูกเธอเต้นยั่วยวนจนทนไม่ไหว รีบขอพาเธอกลับมาก่อนที่จะเผลอตัวจูบเธอต่อหน้าคนอื่นกลางผับ
“อือ อย่าดื้อสิคะ”
คนเมายิ้มร่า คว้าเชือกที่เธอเตรียมไว้ตกแต่งขวดโหลซึ่งวางอยู่บนโต๊ะข้างประตูติดมือมาด้วย พึมพำเสียงเบาแล้วผลักร่างใหญ่ลงไปนั่งบนเตียงก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักหน้าตาเฉย
“โมนา ลงไป”
ขุนพลจับเอวบาง พยายามดันออกห่าง แต่คนเมากลับโผเข้ากอดจูบซุกไซ้ซอกคอสะเปะสะปะจนเขาต้องเบี่ยงหน้าหนี
“เธอเมาแล้วโมนา ไปอาบน้ำแล้วมานอน”
ดันเธอออกห่าง สบตากันเพียงนิด เธอก็โผเข้าหาเขาอีก คราวนี้เธอปล้ำถอดเสื้อยืดแล้วจูบหน้าอกหนั่นแน่นอย่างเร่าร้อนทำคนตัวโตหลุดเสียงคำรามชอบใจ แต่ต้องทำใจแข็งเพราะตอนนี้ดูเธอไม่ค่อยมีสติ หากเกิดอะไรขึ้นมา พรุ่งนี้เธออาจเสียใจทีหลังก็ได้ จึงรวบแขนทั้งสองข้างที่แสนซุกซนมามัดรวมกันไว้ด้วยเชือกที่เธ
