ในขณะที่ขุนพลกำลังทำอาหารเช้าง่าย ๆ ในวันหยุด โมนาก็ได้รับสายสำคัญที่เธอรอคอย
“สวัสดีค่ะ คุณประทีป”
“สวัสดีครับคุณโมนา เรื่องที่คุณโมนาให้ไปสืบ ตอนนี้ได้เรื่องแล้วครับ”
ประทีป นักสืบเอกชนชื่อดังที่แทบไม่มีคิวว่าง ติดต่อหานายจ้างสาวเมื่อรวบรวมหลักฐานได้มากพอสมควรแก่การปิดจ๊อบแล้ว
“จริงเหรอคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ”
“คุณโมนาออกมาพบผมหน่อยได้ไหมครับ ผมจะเอาหลักฐานที่ผมหาได้ไปให้ รับรองถูกใจคุณโมนาแน่ครับ”
“ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวโมนาจะออกไปเลย เจอกันที่เดิมนะคะ”
แล้วโมนาก็ให้ขุนพลขับรถพาไปยังจุดนัดหมาย เป็นร้านกาแฟเล็ก ๆ ใจกลางเมืองที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักโดยที่ขุนพลนั่งรออยู่ในรถเท่านั้น
เขามองเข้าไปในร้านที่เป็นกระจกใสรอบด้าน เห็นโมนาคุยกับชายวัยกลางคนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มติดจะสะใจก็นึกแปลกใจ
“นี่ครับ หลักฐานทั้งหมดที่ผมและคนของผมหาได้”
ส่งซองเอกสารหนา ๆ ถึงสองซองให้ โมนารับมาเปิดดู เป็นรูปภาพแม่
