“ฮือ~~ คุณมี้ไม่เห็นบอกเลยว่ามันเจ็บ ฮึก...อึก เจ็บจะตายอยู่แล้ว...ฮือ~~” เสียงร้องไห้งอแงดังไม่หยุด
“ชู่ว์~~ ไม่ร้องนะครับ” มือหนาเกลี่ยคราบน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน จดจ้องวงหน้าหวานด้วยความรัก ความหวงแหนปรากฏชัดขึ้นในใจชาย เขาไล้ปลายนิ้วที่เปลือกตาเธออย่างนุ่มนวล
“อึก...อึก...นิกเจ็บ นิกจะร้อง พี่จ๋าทำนิกเจ็บ เอาออกไปเลย ฮือ~~”
“ถ้าให้พี่เอาออกตอนนี้พี่ต้องขาดใจตายแน่ๆ” เอ่ยชิดริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อที่เกิดจากการกระทำของเขา จูบซับน้ำตาที่แก้มจนรับรู้ได้ถึงรสชาติของมัน แรงตอดรัดจากช่องทางหยุ่นนุ่มทำให้เขาปวดหนึบไปทั้งลำยาว
“แต่ตอนนี้นิกกำลังจะตาย พี่จ๋ากำลังแทงนิกตาย ฮือ~ ปิ๊ไม่ซ่าแล้ว เจ็บปิ๊ อื้อ...” โฮปทั้งสงสาร ทั้งขบขัน และเอ็นดูในคราวเดียวกัน แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว เขาไม่ยอมหยุดไว้ครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้เป็นแน่ เมื่อคนน้องไม่หยุดร้องฟูมฟาย เขาก็ต้องปิดปาก และรีบเบนความสนใจให้คนงอแงหลงลืมความ
