โฮปแปลกใจที่เห็นแยมโรลในห้องทำงานของตน แต่เดนิสคือคนที่เขาต้องให้ความสนใจเป็นอันดับหนึ่ง
“ไม่ต้องเช็ดแล้วครับ” โฮปเอื้อมจับมือบางดึงเดนิสให้หยุดทำสิ่งที่กำลังทำอยู่ตรงหน้า
“แต่งานพี่จ๋า...”แม้จะไม่ได้ตั้งใจ และเกิดจากการป้องกันตัว แต่เดนิสก็รู้สึกผิดที่ทำงานของคนพี่เสียหาย
“ต้องเป็นเอกสารสำคัญแน่ๆ เสียหายแบบนี้ก็แย่สิคะน้าโฮป”
“เดนิสพอแล้ว เดี๋ยวให้แม่บ้านมาทำต่อ” โฮปให้เบรกการประชุมสิบห้านาที เพราะเป็นห่วงเดนิส กลัวว่าจะไข้ขึ้นมาอีก แล้วก็เป็นอย่างที่เขากังวล ประคองร่างที่ร้อนผ่าวเพราะถูกพิษไข้เล่นงานกลับมานั่งที่โซฟา
“ตัวร้อนอย่างที่คิดไว้เลย” มือหนาปัดปอยผมทัดหูให้ ขยับหน้าเข้าใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกัน
“แล้วเอกสารพวกนี้...” ภาพตรงหน้าช่างบาดตา แยมโรลชี้ไปยังกองเอกสารที่เสียหาย
“หยุดพูดได้แล้ว!!” เสียงตวาดลั่นทำให้เด็กอายุสิบสี่สะดุ้งโหยง แม้แต่เดนิสก็ยังตกอกตกใจไปด้วย แต่เพราะอ
