เพื่อนผู้ชายสามคนในกลุ่มเอาใจคนป่วยด้วยการไปซื้อของที่อยากกิน ส่วนแก้มกับชาร์วี่คอยดูแลไม่ห่าง แทบทุกนาทีจะมีคนใดคนหนึ่งใช้หลังมือแตะหน้าผากของเดนิส
“ก็ดูแลกันดีเกิน” เดนิสกลอกตามองบนทำหน้าเอือมระอา
“พี่โฮปอุตส่าห์ฝากฝังไว้” แก้มเลื่อนมือมาสัมผัสลำคอตรงตำแหน่งชีพจรเพื่อความมั่นใจ
“ใช่ เกิดไข้ขึ้น ชาร์วี่ต้องรู้สึกผิดกับพี่โฮปมากแน่ๆ” ชาร์วี่ใส่จริตจะกร้านอย่างน่าหมั่นไส้ แต่นั่นทำให้เพื่อนๆ ยิ้มได้ กลายเป็นสีสันของกลุ่ม
“เอาที่สบายใจกันเลย”
“บอกรุ่นพี่ให้แล้วนะว่าป่วย” ช่วงนี้มีซ้อมประกวดดาวกับเดือนมหาวิทยาลัย ซึ่งใกล้วันประกวดเข้ามาทุกที แต่เดนิสก็มาป่วยเสียก่อน
“เกรงใจรุ่นพี่ หรือว่านิกจะถอนตัวดี” เดนิสไม่อยากเป็นตัวถ่วง ถึงเธอไม่ได้เป็นตัวแทนคณะวิศวะกรรมศาสตร์ ก็ยังมีเพื่อนนักศึกษาสาวจากสาขาอื่นลงประกวดแทนได้
“ตัวเต็งเลยนะ รุ่นพี่ไม่ยอมหรอก ยังไงก็รอ การแสดงเดี๋ยวเราซ้อมนอกรอ
