“ป้านิกตื่งๆ”
“ยุงจ๋าตื่งๆ”
ตะวันยังไม่ทันโผล่พ้นขอบฟ้า เกรซกับหยวนก็ปลุกเดนิสกับโฮปที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา
“ทำไมตื่นกันแต่เช้าเลยครับ” โฮปตื่นขึ้นมาก่อน แล้วเอื้อมมือไปเปิดไฟ ทั้งห้องจึงสว่างโร่ ในขณะที่เดนิสยังงัวเงีย เปลือกตาทั้งสองข้างหนักอึ้ง
“หิวค่ะ // หิวฮับ” ทั้งคู่บอกออกมาพร้อมกัน
“หิวตอนตีห้าเนี่ยนะ” เดนิสลุกขึ้นมานั่งในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง หรี่ตามองนาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนจะมองไปยังหน้าต่าง ด้านนอกยังคงปกคุมด้วยความมืดมิด
“น่าจะหิวนม เกรซกับหยวนหิวนมใช่ไหมครับ” โฮปคิดว่าเด็กที่ตื่นขึ้นมาทั้งที่ยังไม่เช้า ก็มีไม่กี่เหตุผล และเมื่อคืนก่อนนอนทั้งคู่ดื่มนมไม่หมดกล่องจึงทำให้หิวเร็ว
“หิวข้าวค่ะ // หิวข้าวฮับ”
“ไหนพี่จ๋าบอกว่าหิวนมไง”
ก๊อกๆ
“พี่ไปเปิดเอง” เห็นหน้ายุ่งๆ ของคนน้อง โฮปจึงลุกเดินไปเปิดประตู
“ป๊าเห็นแสงลอดประตู มีอะไรกันหรือเปล่า ทำไมตื่นแต่เช้ามืดเลย”
