“อยากจับเอาแม่จ๋าไปยอยทะเย อยากดัดนิฉัยคนใจโยเย...” พัชชากับณัชชาเล่นก่อปราสาททรายพร้อมส่งเสียงร้องเพลงดังก้องบริเวณชายหาดหน้าโรงแรมอย่างอารมณ์ดี ราวกับยังอินกับบรรยากาศของเทศกาลดนตรีที่เพิ่งจบไปเมื่อคืน ในขณะที่พี่ชายสนุกสนานกับกีฬาทางน้ำอย่างเวคบอร์ดตามประสาเด็กผู้ชายที่ชอบเล่นผาดโผน โดยอยู่ในความดูแลของยายมารินกับตาไนล์อย่างใกล้ชิด
“แม่ไม่เคยใจโลเลเลยนะ แม่รักพ่อจ๋าคนเดียว” เดนิสหันขวับมองลูกสาวทันควัน เมื่อเพลงที่ลูกสาวขับร้องพาดพิงถึงตัวเอง ขณะนั่งซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของสามีบนเตียงอาบแดด
“หนูย้องเพลงกัง” พัชชาหันมาบอกปากยู่ เมื่อแม่กำลังเข้าใจผิดว่าพวกตนเอ่ยว่าแม่ใจโลเล
“แม่จ๋าไม่ยู้เยื่องเยยเนอะ” ณัชชาหันไปพยักพเยิดกับพี่สาวฝาแฝด
“แง~ พี่จ๋า ลูกไม่รักนิก”
“ปี้คิณณ์ แม่จ๋าอ้อนป้อจ๋าเยอะอีกแย้ว”
“ปี้จิณณ์ แม่จ๋ากางยะคองอีกแย้ว”
สองสาวตัวน้อยป้องปากตะโกนฟ้องพี่ชายอย่างไม่จริงจัง
