ขึ้นมาบนรถเหมือนเป็นหน้าที่ของโฮปไปแล้วที่ต้องคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนน้อง โดยรางวัลของความใส่ใจก็จะเป็นปากจิ้มลิ้มที่แนบลงมาบนแก้มตามด้วยเสียงดังจุ๊บ และแน่นอนว่าไม่สามารถอดใจให้จูบริมฝีปากนุ่มชวนหลงใหลนี้ได้
พอได้เปิดใจ ก็ยิ่งรัก รักเด็กน้อยช่างพูดที่เรียกเขาว่า ‘พี่จ๋า’ รักหมดใจ
“พี่จ๋าไม่ชอบแยลโรลเหรอคะ”
“พี่ไม่ชอบ” ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม รู้สึกยังไงก็พูดไปแบบนั้น ไม่ใช่ว่าไม่ชอบแม่แล้วพาลไม่ชอบลูก แต่เป็นเพราะตัวของแยมโรลเอง
“เหตุผลล่ะคะ”
“พี่ไม่ชอบให้ใครว่าแฟนพี่ ไม่ว่าเดนิสจะอายุสามขวบ สิบแปด หรือสามสิบ พี่ก็จะดูแลของพี่แบบนี้ จะเป็นห่วงแบบนี้ พี่ไม่เหนื่อยที่ต้องยืนเฝ้าเดนิสหน้าห้องน้ำ ไม่เหนื่อยที่ต้องแกะกุ้งให้ พี่ทำเพราะอยากทำ อดีตคือเรื่องที่ผ่านแล้วผ่านไป อนาคตคือเรื่องที่ยังมาไม่ถึง คาดการณ์ไม่ได้ แต่ปัจจุบันเป็นเรื่องของวันนี้ เป็นเรื่องจริงตรงหน้า ทำไมต้องรอจังหวะเวลาเพ
