นิสาขึ้นแท็กซี่มาแต่ไม่ได้ไปหาคุณแม่เธอตรงไปที่คอนโดนแล้วเก็บเสื้อ ผ้าของใช้จำเป็นกดมือถือโทรออก
ตืดดดดด ตืดดดดดดด
"ฮัลโลว่าไงนิสา"
"หึๆๆยัยพิมแกอยู่ไหนฉันไปหาแกได้ไหม"
"เห้ยยยนิสาแกเป็นอะไรร้องไห้ทำไม"
"แล้วแกจะมายังไงฉันอยู่สวน"
พิมหมายถึงสวนองุ่นของครอบครัว
"เอางี้..เดี๋ยวฉันไปรับแกบอกคุณลุงคุณป้าหรือยัง"
"ไม่ได้บอกใครทั้งนั้น"
นิสาไม่อยากให้ที่บ้านรู้เรื่องนี้เพราะถ้ารู้พี่รันคงไม่ปล่อยภาคินไว้แน่ๆคุณพ่อเป็นคนที่ดูอบอุ่นน่าเกรงขามนั้นก็จริงเพราะท่านวางมือจากธุรกิจให้พี่รันดูแลกิจการแทนแต่ก็ยังคอยสนับสนุนอยู่เบื้อข้างหลังและการที่คนในครอบครัวมีเรื่องอะไรท่านก็แค่สั่งการเพราะเบื้องหลังที่ไม่สามารถให้ใครล่วงรู้ได้คือท่านเป็นหัวหน้ากลุ่มแก๊งค์อินทรีขาว รหัสKWP มีแหล่งเงินทุนจนนับไม่ถ้วนมาอยู่ใต้อำนาจสั่งการของท่านนี้สินะเขาเรียกว่า ทั้งรักทั้งเกลียด..แม้จะโกรธเกลียดมากแค่ไหนก็ไม่อ
