นิสาและพิม..ทั้งสองสาวมาที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเจ้าเก่าเจ้าเดิมที่ทั้งสองโปรดปรานเป็นอย่างมาก
" ป้าบัวค่ะ..เล็กโฟต้มยำเหมือนเดิมคะ !!"
ป้าบัวร้านก๋วยเตี๋ยวในรั้วม.แห่งนี้ ป้าแกใจดีฝุดๆแถมอาร่อยยยยมากกกกแกเอ้ย
"อ้าว!!..หนูนิสาหนูพิม..สั่งเหมือนเดิมตั้งแต่ปีหนึ่งจนปีสองเลยนะ ลูกค้าประจำของป้าเนี่ย..เดี๋ยวป้าให้พิเศษเลยนะ "
เห็นไหมบอกแล้วว่าป้าบัวแกใจดีฝุดๆๆๆๆๆ
'ใครเคยสั่งก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟต้มยำน้ำตกบ้าง ลองสั่งดูนะอร่อยอย่าบอกใครเชียวละ ' 🍜
"จ้าป้า!!..ยัยพิมชอบบ่นเลยพามาหาอะไรให้หุบปากสักนิดนึง"
นิสาพูดปัดแยกเขี้ยวใส่เพื่อนรักอย่างพิม
"แหม..ก็เห็นเหม่อลอยไปไกล."
"ไอ้เราก็..กลัวจะไปติดใจรุ่นพี่ที่ไหนเข้า!!"
ยัยนิสาแกเสร็จฉันแน่ แฮร่ๆๆๆๆ
"อะฮึ่ม!!.แคร็กๆๆๆ .."
นิสาถึงกับสำลักน้ำทันที ที่เพื่อนพูดจบ
"ยัยพิม..!! "
นิสามองค้อนเพื่อนสาวอย่างน่ารัก
"จ้า..จ๊ะ จ๋า ?! ว่าไงจ๊ะ"
พิมยังล้อไม่หยุด
"จะกินไหม..ตอบ!!"
นิสาหน้าดุ
" กะ..กิน จ้า กิน !!"
เกือบอดละ..ลาภปากฉัน
______________________________________________________
ขณะที่สองสาวหยอกล้อเล่นกันอยู่นั้น.!!
อีกฝั่งของตึก..!!
ในตอนสบตากันนั้น
ภาคินเห็นสายตาระริกของนิสา !
สายตาคู่นี้ สวยน่ารักจริงๆ เขาอยากจะเจอในทุกๆวัน
สองสาวเดินไปที่โรงอาหารแล้ว..เขาได้แต่ยืนชะเง้อดู
หันกลับมาชวน
"เฮ้ย..ไอ้มาร์กไปโรงอาหารกัน หิวละ!! "
สาเหตุที่จริงภาคินอยากเจอหน้าสวยๆของนิสา มันดูมีชีวิตชีวา
ถึงแม้เวลาเธออยู่กับเพื่อนแต่รอยยิ้มนั้นช่างสดใสเหลือเกิน
"อ้าว..!! ไหนว่ากินไรมาแล้วไงว่ะ"
มาร์กก็ยังอดสงสัยไม่ได้
"ก็หิวอีกไงว่ะ.!!?"
ไอ้มาร์กมันสงสัยแน่ๆ
"หิวไม่ได้รึไง..!!"
ภาคินแก้ต่างไปอย่างนั้น
สองหนุ่มสุดหล่อจึงเดินไปที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย