หน้าห้องพักฟื้นของฟ้าใส
ดาว นั่งเฝ้า ฟ้าใส ในห้อง ICU เหมือนทุกวัน ความเงียบของห้องทำให้เสียงเครื่องมือแพทย์ดังชัดเจนราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังชีวิต ดาว ไม่ได้หลับมาหลายคืนแล้ว ใบหน้าของเธอซีดเผือด แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความหวังอันริบหรี่
ดาว: (พึมพำกับตัวเอง! กุมมือของฟ้าใสที่ถูกเสียบสายน้ำเกลือ)
"ขอให้ปาฏิหาริย์มีจริงเถอะ... ขอให้ยัยฟื้นขึ้นมา... พี่ทนเห็นน้องเป็นแบบนี้ไม่ไหวแล้ว ฟ้า... สู้หน่อยนะ! พี่รักเราที่สุดนะ!"
ก๊อก ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ดาว เงยหน้าขึ้นมองด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเห็น แยม และ ส้ม เพื่อนสนิทของ ฟ้าใส ยืนอยู่หน้าประตูด้วยใบหน้าที่เป็นกังวลและรู้สึกผิด
ดาว: (พยายามยิ้มทักทาย! ลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู) "อ้าว แยม... ส้ม... มากันได้ยังไง ไม่ต้องมาก็ได้นะ เกรงใจจัง"
แยม, ส้ม: (เดินเข้ามาใกล้เตียงฟ้าใสอย่างเงียบๆ พวกเขาวางช่อดอกไม้สีขาวลงข้างเตียง
) "หวัดดีค่ะ/ครับพี
