6 เดือนผ่านไป...
คอนโดในนิวยอร์ก
กลางวัน! แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาในห้องพักหรู ฟ้าใส นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งกระจกบานใหญ่ มองตัวเองด้วยแววตาที่แตกต่างไปจากเมื่อ 6 เดือนก่อน สภาพจิตใจเธอดีขึ้นมากแล้ว ร่างกายได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่จากอาหารและยาที่ดีที่สุด เธอได้รับการบำบัดอย่างสม่ำเสมอ ทั้งการบำบัดด้วยศิลปะ การบำบัดด้วยดนตรี การออกกำลังกายเบาๆ ในสวน และการพูดคุยกับจิตแพทย์อย่างลึกซึ้ง
เธอกลับมาสดใสเหมือนเดิม เธอกลับมาพูดคุยกับดาวและคนอื่นๆ ได้แล้ว ถึงจะไม่ 100% ก็เถอะ รอยยิ้มของเธอมีความแข็งกระด้างและเยือกเย็นกว่าเดิมมาก มันเป็นรอยยิ้มที่ปกป้องตัวเอง เธอยังพยายามลืมเรื่องนั้น แต่ก็ลืมไม่ได้ อดีตเป็นเหมือนรอยสักที่ฝังอยู่ในใจไม่ว่าจะพยายามลบเท่าไหร่
(เธอเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งอย่างช้าๆ! หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำขึ้นมา)
ฟ้าใส: (พึมพำกับตัวเอง! มองสร้อยคอรูปหัวใจเงินที่เคยเป็นของ
