หลังจากที่ ดีเซล ร้องเพลงเสร็จและเดินจากมา... ฟ้าใส ตามมาหา ดีเซล ในที่สุด
(ฟ้าใส พบ ดีเซล นั่งอยู่บนม้านั่งหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่! เขากำลังมองขึ้นไปบนฟ้าที่ยังมีแสงพลุจาง ๆ อยู่! ฟ้าใส เดินเข้าไปหา เขาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาและความรู้สึกผิด! เธอรู้ว่า เธอ ต้องพูดอะไรบางอย่างที่ชัดเจน!)
ฟ้าใส: (เสียงสั่นเครือ)
"ดีเซล... นายไม่ควรทำแบบนี้เลยนะ!"
ดีเซล: (หันมามอง ฟ้าใส ด้วยรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย! เขาลุกขึ้นยืน!)
"มาถึงแล้วเหรอ ฟ้า! ผมคิดว่า ฟ้า จะรีบกลับไปหา พี่ปอนด์ ซะอีก!"
ฟ้าใส: "จะบ้าเหรอ! ฟ้าจะไปหาเขาได้ยังไงในสภาพนี้! นายกำลังทำบ้าอะไรอยู่! นายทำเหมือนว่า นาย ไม่รัก ฟ้า แล้ว!"
ดีเซล: (เดินมาหา ฟ้าใส! เขายื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้ เธอ! สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรักที่ไม่มีเงื่อนไข!)
"โอ๋... ไม่ร้องไห้สิ ฟ้า! ผมรัก ฟ้า มากนะ! รักมากที่สุด!"
ฟ้าใส: "ถ้า นาย รัก ฟ้า จริง... นายจะปล่อย
