(บ้านเรือนไทยที่เชียงใหม่ - คืนแห่งการขอแต่งงาน! ฟ้าใสที่เพิ่งสารภาพรักและขอปอนด์แต่งงาน ยืนอยู่ท่ามกลางแสงเทียนและกลิ่นกุหลาบ! ปอนด์สวมกอดเธอแน่น! ห้องอบอวลไปด้วยความรักที่เกือบจะพังทลาย!)
ปอนด์: (ผละกอดออกเล็กน้อย! มองใบหน้าฟ้าใสอย่างรักใคร่! น้ำเสียงนุ่มทุ้มและสำนึกผิด!)
"พี่... พี่ขอโทษนะตัวเล็ก! พี่... พี่ไม่ควรหูเบาเลย! พี่... พี่ต้องเชื่อใจเธอมากกว่านี้! พี่... พี่รู้สึกผิดมากที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวด! พี่... พี่รักเธอที่สุดเลยนะ! พี่... พี่จะไม่มีวันทำแบบนั้นอีกแล้ว!"
ฟ้าใส: (ซบหน้ากับอกปอนด์! สั่นศีรษะเบาๆ! เสียงแผ่วเบา!)
"ไม่เป็นไรแล้วค่ะพี่ปอนด์! แค่พี่กลับมาหาฟ้าใสก็พอแล้ว! ฟ้าใสก็เมามากเกินไปเอง! ฟ้าใส... ฟ้าใสขอโทษที่ทำให้พี่เข้าใจผิด! ฟ้าใส... ฟ้าใสไม่ได้อยากให้พี่... พี่ต้องหนักใจเลย!"
ปอนด์: (กุมมือฟ้าใสไว้แน่น! จูบที่มือเธอ!)
"พี่... พี่ดีใจนะที่เธอกล้าหาญขนาดนี้! มา
