ห้องพักฟื้นของแม่
เช้าวันรุ่งขึ้น! ดาว และ พี่ไผ่ ยังคงผลัดกันเฝ้า ฟ้าใส ที่ห้อง ICU และ แม่ ที่ห้องพักฟื้น! แม่ ยังคงพักฟื้น! และไม่รู้เรื่อง ฟ้าใส เลยแม้แต่น้อย! พ่อ ได้ทำตามคำขอของลูกๆ และกลับไปดูแล แม่ โดยพยายามแสดงท่าทีที่ปกติที่สุด!
พี่ไผ่: (เดินเข้ามาในห้องของแม่! เห็นดาวกำลังเช็ดตัวให้แม่!)
"ดาว! ไปพักบ้างเถอะ! พี่จะดูแม่ให้! ใบหน้าเราดูเหนื่อยมากนะ! ถ้าแม่รู้ว่าเราไม่ได้พักผ่อน! แม่ก็จะยิ่งไม่สบายใจ!"
ดาว: (เราเงยหน้าขึ้น! พยายามยิ้ม! แต่ดวงตาของเราบวมช้ำ!)
"ไม่เป็นไรหรอกพี่ไผ่! หนูไม่เหนื่อย! หนูแค่อยากอยู่ใกล้ๆ แม่! หนูต้องให้แน่ใจว่าแม่โอเค! เมื่อกี้พ่อมาอยู่เป็นเพื่อนแม่ตั้งนาน... พ่อดูดีขึ้นมากเลยนะ!"
แม่: (แม่ลืมตาขึ้นมา! มองลูกๆ ด้วยความรัก!)
"พวกแกเป็นอะไรกันเนี่ย! ทำไมตาแดงก่ำกันทั้งคู่! ไม่ได้นอนกันมาหลายคืนแล้วใช่ไหม! บอกแม่มาสิ... เรื่องของฟ้าใส... มันมีอะไรที่แ
