บทที่ 43

1203 Words

"..........." พลอยไพลินแทบขยี้ตามองห้องของนายตะวัน ทำไมห้องที่เธออยู่กับห้องที่เขาเช่าใหม่ถึงได้แตกต่างกันนัก เพราะห้องนี้นอกจากเตียงยังมีแอร์ให้อีก "พ่อเลี้ยงตกแต่งห้องใหม่ให้" "พ่อเลี้ยงของนายดีขนาดนี้เลยเหรอ" "ดีสิ..พ่อเลี้ยงเป็นคนใจบุญสุนทานมาก" "พ่อเลี้ยงเนี่ยนะ" "ทำไม..ไม่เชื่อหรือไง" "ก็อยากจะเชื่ออยู่หรอก ใจบุญสุนทานยังไงทำให้พี่ชายฉันเป็นหนี้เยอะขนาดนั้น" "?" ถ้าเธอไม่พูดถึงเรื่องพี่ชายมาเขาคงลืมเรื่องไอ้เพชรกับไอ้กำนันนั่นไปแล้ว เธอสามารถทำให้เขาลืมเรื่องบาดหมางทุกอย่างไปได้ยังไง "อุ๊ยนาย" จังหวะนั้นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็โน้มตัวลงมา "อืม" ชายหนุ่มเปล่งเสียงออกมาจากลำคอในขณะที่ฝังจูบลงซอกคอ "นายจะทำอะไร" "เอา" "นี่!" เขาก็พูดตรงเกินไป หลายวันแล้วที่ไม่ได้ทำเรื่อง 18+ กับเธอ และที่เขาจัดห้องนี้ไว้ก็เพื่อทำเรื่องอย่างว่ากับเธอโดยเฉพาะ "เดี๋ยวพี่น้อยหน่าก็เลิกงานกลับมาก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD