บทที่ 57

1229 Words

[บ้านบนดอย] หลังจากออกจากโรงแรมมาเวทมนต์ก็พาขับรถขึ้นดอยแบบไม่ต้องให้เจ้านายได้สั่ง เพราะรู้ได้เลยว่าจะให้พาไปที่ไหน "แล้วเครื่องปั่นไฟมีน้ำมันไหมล่ะคะ" สิ่งเดียวที่พลอยไพลินเป็นกังวล เรื่องที่เขาพาเธอหนีพ่อมายังไม่คิดหนักเท่ากับเรื่องน้ำมันหมด "มีไหมล่ะไอ้เวท" "สงสัยน้ำมันจะหมดแล้วมั้งครับ" เพราะวันนั้นฉุกละหุกใครจะมีเวลาไปปิดไฟบ้านล่ะ ตั้งแต่วันที่ซอโซ่ถูกยิงยังไม่มีใครขึ้นมาที่นี่เลย "วันนั้นฉันเปิดน้ำไว้ในห้องน้ำอยู่คงพอมีน้ำใช้" พลอยไพลินจำได้ว่าเปิดน้ำไว้ใช้อยู่ตอนที่เครื่องปั่นไฟทำงาน "ถ้างั้นเดี๋ยวผมกลับลงไปซื้อน้ำมันก่อนดีกว่าครับ" "ไม่ต้องหรอกค่ะคุณเวท กว่าจะกลับไปกลับมาเหนื่อยแย่เลย" "ถ้างั้นมึงก็กลับไปดูไอ้โซ่มันหน่อย พรุ่งนี้เช้าค่อยเอาน้ำมันขึ้นมา" "ครับ" ก่อนที่จะกลับลงไปเวทมนต์ก็เข้าไปตรวจสอบความเรียบร้อยของในบ้านก่อน "คุณจะไปไหน" หลังจากเวทมนต์กลับลงไปแล้ว เธอไม่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD