“ถ้าอีโซ่ไม่หวานขนาดนี้ กูจะคิดว่าพวกมึงเป็นผัวเมียกันแล้วนะ” แนนซี่เพื่อนกะเทยในกลุ่มเอ่ยแซวขึ้นมา ทุกคนที่ได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วย
“เออ กลับบ้านก็ต้องกลับพร้อมกัน มาเรียนก็มาพร้อมกัน แล้วอีเบลคือตัวติดอีโซ่มากจ้า กูไม่เห็นมึงควงผู้คนไหนเลยเดี๋ยวนี้”
“เอ้า ก็กูอยู่บ้านเดียวกับมัน มันก็ต้องสนิทกว่าเดิมปะ” มาเบลขมวดคิ้ว เผลอตอบกลับด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิด แน่นอนว่าเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกกลัวที่จะถูกเพื่อนคนอื่นจับได้ต่างหาก
“กูแค่แซวจ้า โมโหอะไรคะสาว อ้าวนั่น หนุ่มนักบอลผัวอีโซ่ตัวจริงมาแล้วจ้า” แนนซี่พยักพเยิดหน้าไปทางหนุ่มตี๋ตัวโตที่กำลังวิ่งเหยาะๆ มาทางนี้
“กูบอกกี่รอบละว่ากูไม่ชอบแบบนี้” โซ่ขมุบขมิบปากพูดเบาๆ ที่จริงไม่ใช่เพราะไม่ใช่สเปกเพียงอย่างเดียว แต่เพราะตอนนี้เขาดันมีอารมณ์แค่กับมาเบลคนเดียวต่างหาก
“สวัสดีครับ พี่โซ่ทานข้าวหรือยัง ผมมีขนมปังติดมาด้วย เอาไว้รองท้องตอนหิวน
