ไม่เอาก็ออกไป 🔥🔥🔥

กว่าจะถึงบ้านก็เล่นเอาโซ่แทบจะขับรถผิดจังหวะไปหลายครั้งได้แต่กัดฟันข่มอารมณ์เอาไว้ พยายามเปิดเพลงเสียงดังขึ้นกลบเสียงลมหายใจของเพื่อนสนิท แต่สายตาก็เผลอมองกระจกหลังอย่างห้ามไม่ได้ “ถ้ากลับบ้านตอนนี้แล้วพี่เคนล่ะ” เขาสบตารุ่นพี่ผ่านกระจกมองหลัง “ก็ที่บอกจะไปข้างนอกไง แล้วถ้ามีปัญหาจริงๆ กูยินดีออกไปอยู่ที่อื่นกับมาเบล” ภูผาตอบพร้อมกับก้มลงมองมาเบลที่เพิ่งหมดฤทธิ์แล้วหลับไปด้วยสายตาอ่อนโยน ผิดกับกลางแกนกายที่ถูกหญิงสาวยั่วยวนจนมันปวดหนึบจนอยากจะเอามาตีเด็กดื้อ “พี่จะบ้าเหรอ เดี๋ยวก็มีข่าวหรอก ซีรีส์พี่กำลังจะออนแอร์ไม่ใช่หรือไง” “มึงห่วงกู หรือมึงหวงเพื่อนมึงล่ะ” ภูผาพูดตรงประเด็นจนโซ่ต้องกำมือตัวเองแน่น นัยน์ตาไม่มั่นคงฉายแววสับสนอย่างเห็นได้ชัด “กูรู้ว่าพวกมึงรักสนุก แล้วกูก็รู้ด้วยว่ามาเบลยังไม่ได้ชอบกู กูอาจจะเป็นแค่ของเล่นของเพื่อนมึงก็ได้ แต่กูชอบมาเบล ถ้ามึงไม่ได้คิดอะไรก็อย่าขวา