“พี่ภูเราจะไปไหนกันคะ” มาเบลออกมายืนรอหน้าบ้านตั้งแต่เช้า ไม่นานรถยนต์ของภูผาก็แล่นมาเทียบ แน่นอนว่าเป็นรถที่เช่ามาด้วยชื่อของคนอื่นอีกที อย่างไรช่วงนี้ก็ต้องระวังตัวไม่ให้เป็นข่าว ทั้งสองคนจึงตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะไม่ได้มีเวลาแบบนี้มานานแล้ว
“เดี๋ยวถึงก็รู้” เขาตอบเพียงแค่นั้น พร้อมบอกให้มาเบลหลับรอไปก่อน แม้หญิงสาวจะบอกว่าไม่ง่วง แต่เพียงไม่นานก็หลับผล็อยไปจนได้ ชายหนุ่มเอื้อมมือไปลูบหัวเบาๆ แล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านพักตากอากาศที่จองไว้
ย้อนกลับไปเมื่อเดือนที่แล้ว
“พี่ครับ ผมอยากได้วันหยุดสักสัปดาห์ พอจะได้ช่วงเดือนไหนครับ” ภูผาเอ่ยอย่างเกรงใจ เพราะรู้ดีว่าช่วงนี้เป็นช่วงกอบโกยหลังซีรีส์เรื่องล่าสุดออนแอร์
“อาทิตย์หนึ่งเลยเหรอ พี่จะลองหาให้นะ ถ้าไม่ได้เต็มที่สักสามสี่วันได้ไหม” ผู้จัดการมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย แต่ก็พอเข้าใจได้ อีกฝ่ายเองก็ตั้งใจทำงานเต็มที่มาโดยตลอดจนแทบไม่ได้พัก หากถึง
