ตอน 40
ยูจินสะดุ้งเล็กน้อย พยายามเก็บสมาธิอยู่กับการทำแผล ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา
วาคินที่พิงโซฟาอยู่ เงยหน้าขึ้นช้าๆ สบตากับภิรมย์โดยตรง แววตาคมเข้มของเขามีบางอย่างแฝงอยู่ เหมือนคำเตือนเงียบๆ ว่า อย่าถาม อย่าแทรก ก่อนยกคิ้วขึ้นนิดๆ
บรรยากาศกดดันจน ภิรมย์ต้องก้มศีรษะเล็กน้อย
“ผม… ขออนุญาตลงไปก่อนครับ”
เขารีบถอยออกไป ปิดประตูอย่างเงียบเชียบ ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดระหว่าง วาคินกับยูจินในห้องที่มีเพียงแสงไฟสลัล
“เสร็จแล้วค่ะ…”
เสียงหวานเอ่ยเบา พลางเก็บอุปกรณ์ทำแผล ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา
“ทีนี้ก็อย่าดุดันนักนะคะ… มันจะไม่หายสักที”
คำพูดยังไม่ทันจบ มือหนากลับเลื่อนมาข้างเอว บีบแน่นพอให้เธอสะดุ้ง ก่อนดันร่างเล็กให้ขยับเข้าใกล้ตัวเขาอย่างง่ายดาย
ยูจินยังไม่ทันหายใจเข้าด้วยซ้ำ ริมฝีปากร้อนผ่าวของวาคินก็กระแทกลงมาทับปากบางทันที จูบหนักแน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก รสสัมผัสดุดันจนหัวใจเต้นกระหน่ำ
