ตอน 75
วาคินยิ้มมุมปาก มองยูจินอย่างเจ้าเล่ห์
“เมื่อคืนผมเหนื่อย… แล้วผมก็เห็นคุณเมา เลยอยากพาคุณพักเอาแรง ทั้งๆ ที่ใจผมก็อยากอยู่ใกล้คุณเต็มทน”
ยูจินหน้าแดง จ้องเขาไม่วางตา
“คุณ… วาคิน คุณนี่เป็นมาเฟียขี้อ้อนจริงๆ นะ!”
เขาก้มลงมองนิ้วมือตัวเองข้างซ้าย
“อดทนมามากแล้วนะ… เมียจ๋า สงสารผมหน่อยสิ”
ยูจินเบิกตากว้าง
“เมียอะไรของคุณ…!”
วาคินยกมือขึ้นช้าๆ นิ้วข้างซ้ายสวมแหวน
“นี่ไง… แหวนหมั้นของเรา”
ยูจินที่ยืนอยู่ห่างๆ ตั้งแต่แรก ตกหลุมพลางเขาทันที
"ไหนคะ... ทำไม่เหมือนกับแหวนฉันเลย"
แต่ยังไม่ทนจะพูดจบ "อ๊าย...คุณวาคิน"
วาคินดึงยูจินเข้ามานั่งตักเขาทันที ร่างสูงกอดเธอแน่น สายตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ ที่เต็มไปด้วยความอยากเอาใจและความห่วงใย
“ผม… หมดความอดทนแล้ว” เสียงเขาแหบพร่าพลางกระซิบใกล้หูยูจิน
“ผมขอนะ...”
ยังไม่ทันขาดคำมือหนา สอดเข้าท้ายทอยเธอทันที เขาดึงเธอเข้ามาจูบ คุณจังหวะ
