บทที่ 30 เรียกเฮียได้ไหมNC(มีภาพประกอบ)

1544 Words

ร่างบางเดินออกมาจากผับด้วยใจที่เหม่อลอย ใบหน้าสวยซีดเผือดเหมือนกำลังกลัวบางสิ่งบางอย่าง เธอบีบมือเข้าหากันแน่น นัยน์ตาแดงก่ำ พยายามประคับประคองสติ สิ่งที่เกิดขึ้นในห้องน้ำทำให้คนเข้มแข็งอย่างเธอถึงกับหวาดหวั่น “จันทร์เจ้า!” แรงกระชากจากข้างหลังทำให้เธอชะงัก ค่อย ๆ หันหน้ากลับมามองเจ้าของมือหนาที่บีบต้นแขนเธอแน่น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล “ออกมาทำไมไม่บอก ตามหาตั้งนาน” แววตาเย็นยะเยือกของซันมีความเป็นห่วงสะท้อนอยู่ในนั้น หลังจากดูเวลาแล้วรู้สึกว่าจันทร์เจ้าหายไปนาน เขาเลยไปตามที่ห้องน้ำกลับไม่เจอ ตอนนั้นทั้งโมโหและเป็นห่วงผสมผสานกันไปจนหมด ถึงขั้นโทรหาไอ้สองตัวบนชั้นวีไอพีให้ช่วยเพราะตัวเองไม่ได้เอาลูกน้องมา พอสองคนนั้นบอกว่ามีคนเห็นเธออยู่แถวหน้าคลับ เขาจึงรีบออกมาทันที พอเห็นร่างบางหน้าซีดเผือดนัยน์ตาแดงก่ำอย่างน่าสงสาร จากที่กำลังจะพ่นไฟใส่เป็นต้องพับเก็บและระงับอารมณ์ไว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD