ตอนที่ 27
ก่อนจะลืมเลือน
"ไงคะคนเก่ง โล่งเลยใช่ไหม"
ภาคีย์เอ่ยถามคนที่ทรุดตัวลงนั่งข้างกายในสภาพที่เรียกว่าหมดแรงด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ในขณะที่คนถูกถามเลื้อยตัวเองจากโซฟาตรงข้ามมานอนหนุนตักเขาแทน ราวลูกแมวตัวน้อยที่กำลังออดอ้อนเจ้าของ เล่นเอาหนุ่มใหญ่แอบเกร็งเหมือนกัน
"ก็ดีค่ะ ทีนี้เพียงจะได้นอนหลับอย่างเต็มตื่นเสียที เพราะไม่ต้องมาถ่างตาอ่านหนังสือสอบหามรุ่งหามค่ำแบบอาทิตย์ที่ผ่านมาอีก"
"แล้วคิดว่าจะได้นอนจริงๆ เหรอคะ ปล่อยผมทรมานมากี่วันแล้วคะเด็กดี"
น้ำเสียงแหบพร่าบวกลมหายใจอุ่นลมที่ใกล้กว่าตอนแรก เพราะคนตัวโตกำลังก้มหน้าต่ำมาหาเธอ พอเห็นสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งปรารถนาจากดวงตาคมของเขาก็เป็นสาวน้อยที่ใจเต้นขึ้นมาเสียดื้อๆ
ก็พอรู้แหละว่าเขาต้องการซึ่งไม่ใช่แต่เขาเท่านั้น เจ้าสองคนลูกชายของเขาก็ด้วย เพราะเธอยื่นคำขาดกับทั้งสามว่าห้ามมาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอในช่วงนี้เพราะหญิงสาวต้องก
