"ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนไหม" พอขึ้นมาส่งเอวาข้างบนแล้ว เกวลินไม่อยากลงไปเลย เห็นว่าน้องดูเปลี่ยนไปมาก
"ไม่ต้องหรอกฉันจะนอนแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า" เธอถามจากเกวลินเรื่องเลขาของท่านประธานแล้ว สโรชายังรอให้เธอกลับมารับตำแหน่งนั้นอยู่
"เรากินข้าวมาแล้วแน่นะ"
"กินมาแล้วค่ะ" เธอกินจากในครัวบ้านของเขานั่นแหละ
"ถ้างั้นพี่ไปนะ"
พอประตูปิดลงไม่รู้ว่าน้ำตามันมาจากไหนบ้าง อุตส่าห์พยายามเข้มแข็งไว้แล้ว
เอวานอนร้องไห้อยู่แบบนั้นจนหลับไป
เช้าวันต่อมา..
ใครจะดูไม่ออกว่าแกร้องไห้เนี่ย ..หญิงสาวยืนมองตัวเองในกระจก แต่ก็ช่างมันเถอะ ใครเขาจะมาสนใจในตัวเธอขนาดนั้น
[บริษัท]
พอมาถึงเกวลินก็ชวนเอวาไปกินข้าวต้มที่อยู่ข้างบริษัท ก็อยากจะบอกอยู่หรอกว่าไม่หิว ไม่อยากกิน แต่มันดันหิวนี่สิ เอวาก็เลยเดินตามเกวลินไป
ทานเสร็จทั้งสองก็ขึ้นมาที่ชั้นผู้บริหาร
พอขึ้นมาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปดูหน้าห้องของเขา แ
