เกวลินที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบลูบหลังให้กับเอวาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสำลัก
"พี่ว่าเข้าห้องน้ำดีกว่า" ไม่ต้องถามก็รู้แล้วว่าทำไมเอวาถึงมีอาการแบบนี้
เกวลินหยิบเอาถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้วเดินตามไปที่ห้องน้ำ
พอเอวากลับออกมาก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่แล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ถามใครว่าเขาไปหรือยัง หญิงสาวกลับมานั่งลงที่โต๊ะประจำตำแหน่ง ถึงแม้ว่าจะไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย แต่เธอก็ต้องทำ เพราะต้องอยู่ต่อไปให้ได้ คิดว่าทำงานอีกสัก 3-4 เดือนก็จะกลับไปบ้านนอกหายายแล้ว
ผ่านไปสักพักก็เห็นว่าพิมพ์ย้ายของกลับมาที่เดิม เอวาเริ่มหัวใจเต้นแรงขึ้น ไม่ใช่ใช่ไหม?
แต่ขณะที่กำลังมองแบบใช้ความคิดอยู่ พิมพ์ที่กำลังจัดวางของมองด้วยหางตามาเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มเยาะ
ใช่เขาจริงๆ ด้วย เขาจะกลับมาอีกทำไม เห็นแค่นี้ไม่ต้องบอกก็รู้แล้ว
ก๊อก ก๊อก พิมพ์เคาะประตูเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดเข้าไป
"ผู้จัดการต้องการอะไรเรียกพิมพ์ได้เลยนะคะ
