มือหนาที่โอบกอดเธอไว้ค่อยๆ ขยับร่างเล็กให้ออกห่าง เพื่อที่จะได้มองตาเธอขณะที่พูด
"มันอันตรายคุณไปด้วยไม่ได้" เสียงทุ้มเปล่งออกมาเพียงเบาๆ แบบอ่อนโยน และเป็นห่วง จนคนที่ฟังอยู่สัมผัสได้
ดวงตางามที่เจือปนไปด้วยม่านน้ำตา กรอกมองขึ้นสบตาคนตัวสูงกว่า
"ก็เพราะมันอันตรายไงคะ ฉันถึงอยากไปด้วย"
"บอสคะถ้าไม่ลงไปตอนนี้ไม่ทันเวลาแล้วนะคะ" เลขาที่กดลิฟต์รอชะโงกหน้าออกมาพูด ส่วนท่านพลเอกพ่อของรามสูรตอนนี้ลงไปก่อนแล้ว เพราะต้องได้ไปจัดการอะไรอีกหลายๆ อย่าง
ชายหนุ่มปล่อยมือออกแล้วรีบเดินเข้าไปในลิฟต์ สโรชาก็ไม่ละความพยายาม เธอยังคงเดินตามไปยืนมองเขาก่อนที่ประตูจะปิดลง
ติ้ก! จังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิดสนิท รามสูรเอื้อมมือไปกดปุ่มเปิดออก
"อุ๊ย" หลายคนที่แอบลุ้นอยู่ว่าต่อไปมันจะเป็นยังไง ต่างก็อุทานออกมาแบบตกใจ เมื่อคนในลิฟต์คว้าร่างของสโรชาที่ยืนรออยู่ด้านหน้าเข้าไปด้วยก่อนที่ประตูนั้นจะปิดสนิท
เ
