บทที่ 23

1382 Words

ชายหนุ่มนั่งรออยู่อีกพักใหญ่ จนเขาหมดความอดทนที่จะรอต่อ "คุณผู้ชายจะกลับแล้วหรือคะ" "อืม..ถ้าเธอกลับมาบอกให้โทรหาผมด้วยแล้วกัน" พอพูดจบรามสูรก็ออกมาจากบ้าน แต่ขณะที่เขาเดินมากำลังจะเปิดประตูรถก็เห็นแท็กซี่วิ่งมาจอด "?" เขามาทำไม "คุณมาก็ดีแล้ว วันนี้แม่ของคุณชวนไปทานข้าวที่บ้าน" เขาไม่ถามเลยสักคำว่าเธอไปไหนมา และไปไหนทุกวัน อีกเรื่องที่เขาไม่ถามก็คือเรื่องสุขภาพ หลังจากอาการแท้งแล้วเธอเป็นยังไงบ้าง แต่ที่รามสูรไม่ถามเพราะเขาถามเอาความจากแม่บ้านแล้ว ก็เลยคิดว่าไม่จำเป็นต้องถามเธออีก "คุณก็เลยมารับฉันงั้นเหรอคะ" "ใช่" คนตัวเล็กเดินไปเปิดประตูด้านหลังแล้วขึ้นไปนั่งแบบรู้ว่าที่ของตนเองอยู่ตรงไหน ทั้งสองนั่งรถคันเดียวกันมาโดยไม่ได้เอ่ยพูดอะไรกันสักคำ จนมาถึงบ้านของเธอ สโรชาต้องรีบลงจากรถกลัวว่าแม่จะออกมาเห็น ว่าเธอนั่งอยู่ด้านหลังโดยมีเขาเป็นคนขับ "แม่ก็เลยไม่ได้ออกไปรับ" "สวัสดีค

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD