Chapter : 16
ชรัณหัวเราะในลำคอด้วยความรู้สึกสาแก่ใจ “มึงยังสั่งกูได้เลย...ทำไมคราวนี้กูถึงจะสั่งมึงไม่ได้ล่ะ...” เขาพยายามยั่วยุเธอกลับเพื่อเอาคืนเรื่องเมื่อก่อนหน้านี้ที่เธอทำไว้กับเขา
“แม่งเอ๊ย!!” นาราสบถเสียงดังด้วยความขัดใจและหงุดหงิด เธอจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่โกธรแค้นราวกับว่าเขาเป็นหนี้เธอร้อยล้านและไม่ยอมจ่ายแม้จะมี
ชรัณจับท่อนเนื้อของเขาถูไถร่องรักของเธอโดยไม่ทำการสอดใส่ ปลุกปั่นเธอที่ต้องการมันมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่ไม่ยอมสนองความต้องการของเธอเสียที ทำให้เธอเดือดดาลและรู้สึกของขาด “แต่ถ้ามึงพูดดี ๆ ก็ไม่แน่ที่กูจะทำให้อย่างที่มึงต้องการ...” เขาแสยะยิ้มชั่วร้ายราวกับปีศาจที่จะพรากชีวิตเธอไป ขณะเสนอแนะด้วยท่าทีแฝงอำนาจที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นผู้ต่ำต้อยที่ต้องเคารพบูชาเขา
“พูดอะไรของ—” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดได้จบประโยค จู่ ๆ แรงเหวี่ยงที่หนักหน่วงก็ฟาดสัมผัสที่รุนแรงเข้าใส่สะโ
