เริ่มแล้วความวุ่นวาย

หลังจากวันที่ฉันรับปากพี่ยักษ์ที่จะช่วยเป็นไม้กันหมา ฉันคิดว่ามันคงไม่หักหนาอะไร แต่ฉันคิดผิด โคตรวุ่นวายเลย! เช้าวันถัดมาหลังจากที่พี่ยักษ์ใช้ฉันปฏิเสธสาวสวยคนนั้นไป ฉันกับพี่ยักษ์กลายเป็นหัวข้อใหญ่ในวันถัดมาเลย เห้อ ชีวิตที่เคยสงบสุขของฉันก็หายไปทันที ตั้งแต่ฉันเดินเข้าในโรงเรียนมา ทุกสายตาจับจ้องมาที่ฉัน ทุกคนล้วนตั้งคำถามว่าทำไมพี่ยักษ์ถึงมาคบกับฉัน นั่นสิดูสภาพฉันใครจะเชื่อ “ เห้ออ ” ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ “ เป็นอะไรไปคะแฟนพี่ยักษ์ หุหุ “ ลูกพีช พี หรือพีระพล เพื่อน LGBTQ เป็นเพื่อนในกลุ่มของฉันกล่าวถามอย่างล้อเลียน ทำให้ยัยลูกหยี่เพื่อนสนิทสาวสวยอีกคนขำตามด้วยความชอบใจ ” พอเลยพวกแก ไม่ต้องมาขำเลย แค่นี้ก็หงุดหงิดจะแย่ “ ” แล้วตอนรับปากไปทำไมไม่คิดดีๆยะ เป็นไงล่ะ 555 ” “ แล้วใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะน่าอายแบบนี้ TT “ ฉันตอบเพื่อนไปพร้อมทำปากมุย เพื่อนสนิททั้งสองพร้อมใจกันพูดใส่หน้าฉัน “ สมน้ำหน้า ” แล้วพวกมันก็พากันหัวเราะใส่ฉันจนเสียงดัง ไม่นานก็มีรุ่นพี่สาวสวย ม.6 เดินตรงเข้ามาหาฉัน “ คนไหนคือน้องใบมิ้นท์หรอคะ ” “ หนูค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ ” พอฉันแสดงตัวออกไป พี่สาวคนสวยก็มองมาที่ฉันพร้อมกับมองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พร้อมกับเบะปาก “ น้องอะนะ ที่เป็นแฟนกับพี่ยักษ์ ” ฉันมองหน้ากับเพื่อนทั้งสองแล้วตอบออกไป ” ค่ะ พี่มีอะไรรึเปล่าคะ “ ” ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่อยากมาเห็นหน้าคนที่อ้างตัวว่าเป็นแฟนพี่ยักษ์ “ ” อ้างตัว? ” “ ก็ใช่น่ะสิ ถ้าไม่ใช่การอ้างตัวแล้วคิดว่าสภาพอย่างน้องมันเป็นไปได้หรอคะ ” โหโคตรแรง “ พี่ไปได้ยินจากไหนมาหรอคะ ว่าหนูเป็นแฟนกับพี่ยักษ์ ” “ ก็เขาพูดกันทั้งโรงเรียน “ ” อ๋อ ไปได้ยินมาอีกที แล้วเขาไม่ได้เล่าต่อหรอคะ ว่าพี่ยักษ์เป็นคนพูดเองออกมากับปาก ว่าหนูเป็นแฟนเขา ” ฉันตอบกลับยัยรุ่นพี่คนสวยออกไปด้วยความหมั่นไส้แหมมาพูดได้ยังไงว่าสภาพอย่างฉัน สภาพอย่างฉันแล้วมันยังไง พี่ยักษ์เป็นคนมาขอฉันเป็นแฟน(หลอกๆ)เองเลยนะเว้ย “ นี่ยัยเด็กบ้าดูสภาพตัวเองด้วยสิ ” ยัยพี่คนสวยคนนั้นพูดออกมาเสียงดังพร้อมกับตัวสั่นด้วยความโมโห “ หนูจะพูดให้พี่ได้ยินอีกทีชัดๆนะคะ ว่าพี่ยักษ์เป็นคนขอหนูเป็นแฟน(หลอกๆ)เอง ^^ ” ยังไม่ทันที่ยัยพี่คนสวยคนนั้นจะเถียงกลับมา พี่ยักษ์ก็วิ่งเข้ามาในวงสนทนาของเรา ทำให้ทุกคนต่างสงสัยว่าพี่ยักษ์มาทำไม หมับ ” หนูไปกับพี่หน่อยค่ะ “ ถึงแม้จะงงแต่ฉันก็เดินตามแรงที่เขาดึงข้อมือไป ” เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ ไปไหนคะ “ พี่ยักษ์ไม่ตอบและยังพาฉันเดินต่อไปยังโรงยิมที่ใช้ซ้อมบาสของชมรม เขาพาฉันเดินมาหยุดตรงหน้าของผู้หญิงสาวสวยอีกคนนึง ฉันจำได้อดีตดาวโรงเรียนม.5 ชื่อพี่แพม ” นี่ครับแฟนพี่เลิกยุ่งกับพี่ได้แล้วใช่ไหมครับ “ ” เรื่องจริงหรอคะเรื่องที่เขาพูดกัน “ พี่แบมพูดออกมาด้วยความเสียใจ “ ครับ ขอให้น้องเลิกยุ่งกับพี่นะครับ ” พูดจบเราก็เดินกันออกมา แล้วมันก็เป็นเช่นนี้ทุกวัน ทุกพักเบรก แต่ต่างตรงที่เราแลกคอนแทคกันแล้ว ละพี่ยักษ์ไลน์มาตามฉันทุกครั้ง Y : พักเที่ยงห้องดนตรีครับ มต : ค่ะพี่ ถ้าถามว่ารู้ได้ไงว่าต้องไปที่ไหนเพราะเวลาคนเราจะสารภาพรักกับพี่ยักษ์เขามาแบบไม่ทันตั้งตัว คำตอบก็คือพี่ยักษ์อยู่ไหน สาวๆก็จะตามไปที่นั่นนั่นแหละ เวลาพักเขาจะไปที่ไหนเขาก็จะไลน์มาล่วงหน้าให้ฉันไปอยู่ใกล้ๆพอให้เขาใช้อ้างว่ากลัวฉันเห็น พวกเราทำแบบนี้เป็นเวลาร่วมเดือน ฉันเหนื่อยมาก ไม่เข้าใจทำไมฉันต้องลงทุนขนาดนี้นะ TT เวลาผ่านไปจนถึงช่วงใกล้สอบ ฉันที่ทุ่มเทกับการเรียน และพี่ยักษ์ที่ต้องอ่านหนังสือสอบเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย รวมถึงคนอื่นด้วยที่ต้องอ่านหนังสือสอบ เรื่องของการสารภาพรักกับพี่ยักษ์ก็เบาลง รวมถึงที่ตามตัวพี่ยักษ์ยากขึ้น ทุกอย่างเริ่มกลับมาสงบสุขอีกครั้ง รวมถึงฉันกับเขาที่ขาดการติดต่อกันไปโดยปริยาย