พันธะสัญญารักวิวาห์สวาท

ณ คอนโดหรูกลางเมืองหลวง ไฟที่ส่องไสวผ่านม่านหน้าต่างกำลังมีร่างคนสองคนที่กำลัง.. เอี๊ยด! อ๊าด! "อ๊ะ อื้ออ เจคคะ อ้าห์"เสียงหญิงสาวร้องเรียกชื่อชายหนุ่มขณะที่ช่วงล่างของเธอกำลังโดนชายหนุ่มโยกสะโพกสอบเข้าออกช้าๆ เหมือนจะแกล้งหญิงสาวให้ตายซะตรงนี้ "อืมม เจคคะ แก้ว เสียว เร็วอีกได้ไหม"หญิงสาวร้องขอชายหนุ่มพร้อมกับกอดคอชายหนุ่มมาจูบอย่างเร้าร้อนก่อนที่ชายหนุ่มจะผลักจูบออกจากริมฝีปากได้รูป หลังจากนั้นก็เอามือหนาจับที่เอวคอดแล้วกระแทกความเป็นชายใส่หญิงสาวไม่ยั้ง.. "อ่ะ อ่าห์ เจค แก้วเสียว อ๊ะอ๊าา.แก้วจุก เจคคะเบาๆหน่อย อ้าาา"หญิงสาวได้แต่ร้องขอให้ชายหนุ่มเบาๆกับเธอหน่อย แต่กลับกันชายหนุ่มกลับเร่งจังหวะเข้าออกรั่วเร็วและกระแทกแรงกว่าเดิมจนเนื้อของทั้งสองกระทบกันจนเกิดเสียง ตับ! ตับ! ไปทั่วทั้งห้อง หญิงสาวได้แต่ร้องเหมือนจะขาดใจอยู่อย่างนั้น โดยที่ชายหนุ่มแทบจะไม่พูดอะไรนอกจากกระแทกท่อนเอ็นใส่เธออยู่อย่างนั้น "เจคคะ แก้วไม่ไหวแล้ว แก้วจะ..อ้าาาา แตก"หญิงสาวพร้อมกับร่างเกร็งกระตุก เมื่อชายหนุ่มเห็นหญิงสาวไปสู่สวงสวรรค์แล้วเขาจึงเร่งจังหวะไม่ยั้งใส่เธอก่อนที่จะพาเธอและเขาไปสูทรวงสวรรค์อีกครั้ง "อร๊ายย/อืมมม"เสียงของทั้งสองประสานกันอย่างลงตัวก่อนที่ชายหนุ่มจะฟุบนอนลงข้างๆหญิงสาวก่อนที่หญิงสาวจะเอ่นตัวเอานิ้วเรียวสวยของเธอมาลูบไล้ที่อกกว้างของเขา "เอามือของเธอออกไป"ชายหนุ่มพูดพร้อมกับมองหน้าหญิงสาว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ฟังเขาจึงจับมือเล็กนั้นแล้วสบัดออกจากร่างกายเขา ก่อนที่จะลุกออกจากเตียงแล้วหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายขึ้นมาใส่และไม่ลืมถอดถุงรักที่เขาเพิ่งจะใช้ไปทิ้งลงขยะในห้องน้ำ "เจคอบคะ คุณจะไปไหนคะ?"เธอเอ่ยถามขึ้นมา "กลับคอนโด"เขาตอบเธอด้วยน้ำเสียงห้วนๆ "คุณไม่นอนกับแก้วที่นี่หรอคะ แก้วยังอยาก..." ชายหนุ่มเหลือบมองไปหาหญิงสาวที่พึ่งเจอกันเมื่อเช้าและพึ่งรู้จักกันในบริษัท BK GROUP บริษัทชื่อดังของเมืองไทยอย่างไม่พอใจ "คุณไม่รู้หรือไง..เกี่ยวกับผม"ชายหนุ่มถามเธอด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "รู้คะ..แต่ว่า" "ถ้าคุณพูดไม่รู้เรื่อง ผมคงไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว" เขาพูดพร้อมกับหยิบกุญแจรถหรูแรมโบออกจากห้องทันที.. "เจคคะ เจคคอบ" หญิงสาวตะโกนเรียกชื่อเขา แต่เขากลับไม่หันมามองเลย ใช่แล้ว!เขาคือ เจคอบ เรืองรองณวัฒน์ ทายาทคนเดียวแห่งบริษัท BK GROUP และเขายังเป็นคาสโนว่าตัวพ่อ ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไม่มีผู้หญิงคนไหนหลุดมืเขาได้ และเขาจะไม่ร่วมหลับนอนกับพวกเธอถึงเช้าและไม่มีซ้ำครั้งที่สอง เขาจึงเป็นที่หมายปองของสาวๆหลายร้อยคน ที่ลุ้นว่าใครจะเป็นคนหยุดคาสโนว่าคนนี้ลงได้... เจคอบ สวัสดีครับผมชื่อ ภานุวัฒน์ เรืองรองณวัฒน์ ใครๆก็เรียกผมว่า เจคอบ ลูกชายคนเดียวของท่านประธาน ภาวุฒิ เรืองรองณวัฒน์ และคุณหญิงประภัสสร เรืองรองณวัฒน์ แห่ง BK GROUP บริษัทแฟชั่นชื่อดังของประเทศไทยและผมยังเป็นทายาทคนเดียวและแน่นอนคนที่จะได้รับตำแหน่งผู้สืบทอดบริษัทนั้นคือผมเอง ใครๆก็เรียกผมว่า คาสโนว่าตัวพ่อถึงผมจะนอนกับผู้หญิงมากมายหลายตาแต่ใช่ว่าผมจะไม่เลือกเลยซะทีเดียว ถึงผมจะเจนจัดในเรื่องนี้ไม่ใช่น้อยแน่นอนผมก็ไม่ลืมที่จะป้องกันเสมอ ผมเป็นหนุ่มสำราญที่หล่อใครๆก็บอกผม คิ้วดกดำ จมูกโด่งเป็นสันตามฉบับคนหล่อ สูง 182 เซนติเมตร อายุ 27 ปี ถึงผมเจ้าชู้แต่ผมก็มีแฟนนะ เธอชื่อ รัศมี หรือ มิ้นท์ อายุเท่ากับผมเธอเป็นคนสวย น่ารักนิสัยดีมากเราสองคนคบกันมาได้ 4 ปีแล้วตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เธอรู้ว่าผมเจ้าชู้ เธอรับผมได้เสมอขอแค่รู้จักป้องกัน เธอบอกมันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชาย ที่จริงผมจริงจังกับมิ้นท์มานะรักเธอมาก ผมสัญญากับมิ้นท์ถ้าถึงตอนเราแต่งงานผมจะหยุดความเจ้าชู้นี้และมีแค่มิ้นท์แฟนผมคนเดียวเท่านั้น ผมขับรถไปด้วยความเร็วที่คงที่พร้อมกับเปิดดนตรีบรรเลงเพลงเพราะไปด้วย ผมหวนคิดถึงหญิงสาวคนนึงในวัยเยาว์ที่แสนมีความสุขหวนกลับมาอีกครั้ง ในตอนที่ผมไปเที่ยวกับพ่อแม่ที่ปารีสในตอนนั้นเป็นฤดูที่มีหิมะขาวโพลนร่วงโรยลงมา 18ปีที่แล้ว ผมเหลือบไปเห็นหญิงสาวคนนึงอายุไม่ห่างจากผมมากตอนนั้นผมอายุประมาณ 9ขวบเธอก็น่าจะราวๆ 5-6 ขวบตอนนั้นเธอกำลังยืนหนาวอยู่ที่ขอบหน้าต่างด้วยที่เธอกำลังร้องไห้อยู่ด้วยบ้านพักอากาศที่พ่อกับแม่ผมซื้อไว้ พลางในใจคิดว่า เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่หนาวหรือยังไงกันผมทนดูต่อไปไม่ได้จึงเปิดประตูเชิญเด็กผู้หญิงคนนั้นเข้ามาตอนแรกเธอรู้สึกหวาดกลัวแต่เพราะเธอรู้สึกหนาวเกินไปเธอจึงเข้ามาในบ้านของผม "เธอไม่หนาวหรือยังไง? เข้ามาข้างในก่อนสิ" "หนาวค่ะ ขอบคุณค่ะ"เธอพูดพร้อมกับกอดตัวเองจนตัวสั่นผมจึงไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้เธอ "เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่พ่อแม่เธอล่ะ?" "พ่อกับแม่หลงทาง พ่อแม่ฉันหายไปไหนไม่รู้ชอบเดินไปไหนมาไหนคนเดียวก็งี้แหละ"เธอตอบแบไร้เดียงสา "ฉันว่า..เธอหรือเปล่าที่หลงทาง" "ฮ่าๆว่าแล้วต้องเป็นฉัน นายพูดไทยเก่งจัง!"เธอเอียงคอและทำตาโตถามผม ิก็ฉันเป็นคนไทย ฉันมาเที่ยว" "อ๋อหรอ " "ชื่ออะไรอ่ะ" "เจคอบ เธอละ" "ฉันพลอย เธอไม่หนาวหรอ?" "ทำไม!" "ก็นายเอาผ้าห่มมาให้ฉันนี่ นายต้องหนาวแน่ๆ"เธอพูดพร้อมกับเอาผ้าห่มมาห่มให้ผมพร้อมจะยิ้มหวานตาหยี๋รอยยิ้มนั้นทำให้ผมใจสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ "นาย พ่อกับแม่ล่ะไปไหน?"เธอพูดแล้วหันซาายหันขวา "ท่านออกไปข้างนอก" "นายอยู่คนเดียวหรอ?" "ใช่" "เก่งจังเลย" "เธออายุเท่าไหร่" "6 ขวบจ้ะ" "ฉัน 9 ขวบละฉันเป็นพี่เธอนะ" "อ่า...พี่เจคอบ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" "เช่นกันยินดีที่ได้รู้จัก" "อืม" หลังจากนั้นพวกเราก็เล่นกันวิ่งเล่นบ้างเล่นของเล่นบ้างแต่เธอมีแต่จะชวนเล่นเธอคุยเก่งมากและก็น่ารักที่สุดจนกระทั่ง โคร๊กคร๊าก! เสียงท้องร้องของเธอดังขึ้น "หิวหรอ?" "อืม' "เดี๋ยวฉันไปหาอะไรให้ทานนะ" ผมถือนม 2 กล่องเป็นนมสตอเบอรี่และนมช็อกโกแลต ทันทีที่ผมถือมาเธอก็หยิบนมสตอรี่มาดื่มทันทีจากนั้นเราก็เล่นกันจนเธอเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อย ผมนั่งมองเด็กผู้หญิงตรงหน้าข้างๆเธอก่อนจะยิ้มออกมาเธอช่างน่ารักที่สุด จนเวลาผ่านไปผมก็ตื่นมาพร้อมกับการที่พ่อแม่มาปลุกผม ผมถามหาเธอเด็กผู้หญิงคนนั้นพ่อกับแม่บอกว่าพ่อกับแม่ของเธอมารับกลับแล้วเพราะมันมืดค่ำ ผมตามหาเธอมา8 ปีหายังไงก็หาไม่เจอผมเฝ้าคิดถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นจนได้เจอมิ้นท์หญิงสาวที่ดูคล้ายเธอเป็นที่สุด ผมตกหลุมรักมิ้นท์ทันที แต่ผมก็ยังคิดถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นรักครั้งแรกของผม น้องพลอยพี่เจคคิดถึงน้องพลอย