ข้าวปั้นเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพมีผ้าเช็ดผมพันรอบศีรษะ รู้สึกสดชื่นหลังจากเหน็ดเหนื่อยกับสภาพอากาศร้อนอบอ้าวมาทั้งวัน คนตัวเล็กไม่เห็นสามีอยู่ในห้อง เมื่อแอบแง้มประตูห้องนอนออกไปดูที่ห้องนั่งเล่น ก็เห็นว่าเวกัสกำลังนั่งคุยกับคีรีอยู่บริเวณห้องนั่งเล่น
จึงแอบยืนฟังเงียบๆว่าทั้งคู่กำลังคุยเรื่องอะไรกัน...
“ผมคิดว่าเป็นฝีมือของโกสท์ครับนาย” คีรีพูดกับสามีของเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
โกสท์?
คืออะไร...
“ไม่ใช่ โกสท์ไม่เสียเวลาส่งเครื่องติดตามใต้รถเราแบบนี้หรอก ถ้าเป็นโกสท์จริง วันนี้กูคงโดนยิงหัวตายกลางสวนสนุกไปแล้ว”
คำพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาปกติของสามี แต่ทำเอาคนฟังอย่างข้าวปั้นใจเสีย
ทำไมเขาพูดเหมือนกับว่าความตายเป็นเรื่องปกติ มือเรียวกุมหน้าอกตนเองแน่น อดทนยืนฟังอยู่ตรงนั้นต่อ
“งั้นนายสงสัย...”
“จับตาดูนาตาลี ทิ้งคนของเราไว้ที่นี่คอยดูเอาไว้ ฉุกเฉินให้ติดต่อคนของมาร์ตินก่อน” เขาจะไม
