เจ้าของไร่ลากกระเป๋าลูกสาวพร้อมกับไขกุญแจบ้านเปิดเข้าไปด้านใน ซึ่งถูกทำความสะอาดรอเรียบร้อยไว้ก่อนแล้ว ในขณะที่ข้าวปั้นเอาแต่เกาะแผ่นหลังกว้างของสามี ดันให้เวกัสที่ถือกระเป๋าเดินทางตนเองเข้าไปนั่งติดกับบิดาแทนตนเอง
“เบ้บ นั่นพ่อเบ้บนะ จะกลัวอะไร”
ชายหนุ่มกระซิบคุยกับภรรยาเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน
“พี่เวย์ไม่เคยโดนพ่อตีก้นลายแบบปั้นนี่...”
“โตแล้วพ่อไม่ตีก้นหรอกน่า มีแต่ผัวที่ตีได้ -_-”
“ยังจะลามกอีก นี่ยังไม่นับเรื่องอาชีพของพี่นะ...ถ้าพ่อรู้พ่อจับพ่อเข้าคุกแน่” เธอเอ่ยออกมาด้วยความกังวลคล้ายๆ จะร้องไห้รอมร่อ
“คิดมาก...”
“พี่เวย์อย่าบอกพ่อนะ เรื่องที่เป็นมาเฟีย”
เธอกลัวว่าพ่อกับสามีจะทะเลาะกัน พ่อเกลียดคนที่ทำตัวเหนือกฎหมาย
ท่าทีแสดงออกถึงความกังวลทำเอาสามีตัวสูงยิ้มออกมาจางๆ ก้มหน้าหอมแก้มนุ่มให้เธอคลายความกังวล
“พ่อเข้าใจ”
“พ่อปั้นเข้าใจง่ายอย่างคนอื่นซะที่ไหน”
“เหมือนเบ้บไง”
