“ทำไมมานอนบ้านมึงไม่บอกกูวะ” ยิมมันเปิดประตูห้องนอนเข้ามาตอนสี่ทุ่มได้ค่ะ
“กูบอกแล้วมึงไม่ได้ยินเองรึเปล่า ง่วงอะ นอนนะ” ฉันพลิกตัวหันไปอีกฝั่งแล้วแกล้งหลับตานอนค่ะ ความจริงก็ไม่ได้ง่วงอะไรหรอก ติดไปทางนอนไม่หลับด้วยซ้ำ
“งั้นกูอาบน้ำก่อนนะ” ยิมมันบอกซึ่งฉันก็ไม่ได้หันไปมองหรอกค่ะ
วันนี้พอฉันออกมาจากร้านทองของแม่ยิม ฉันก็เดินไปที่อู่ แล้วก็เห็นว่ายิมมันนั่งกดโทรศัพท์มือถือ ฉันจึงเลือกที่จะหันหลังเดินกลับมาที่บ้านของตัวเอง แล้วก็ไม่ได้เดินไปอีกเลย
นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอน กระทั่งยิมมันเดินเข้ามานี่แหละค่ะ
เกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุดเลยฉัน
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นค่ะ และแน่นอนว่ามันไม่ใช่ของฉันอยู่แล้ว
(ไม่มีชื่อ : ถึงแล้วนะ)
(ไม่มีชื่อ : ส่งรูปภาพแล้ว)
(ไม่มีชื่อ : สวยมากเลย เอขอบใจมากนะยิม)
(ไม่มีชื่อ : ฝันดีนะคะ)
ฉันว่ามันชัดเจนแล้วนะ ชัดเจนมากเลยล่ะ แบบนี้คงไม่
