สองเดือนต่อมา...
วันเวลาผ่านไปกระทั่งยิมมันเปิดอู่ซ่อมรถเป็นที่เรียบร้อยค่ะ ใช้เวลาไปก็เกือบสองเดือน ตอนนี้เริ่มมีลูกค้ามาใช้บริการมากขึ้น จากการบอกเล่าปากต่อปาก ที่เริ่มจากการโฆษณาจากปากยายแจ๋ม และป้าอัน แม่ผัวของฉัน อย่างที่รู้กันว่าบ้านของเราสองคนทำธุรกิจมานาน ผู้คนก็รู้จักมากมาย การเริ่มอีกหนึ่งธุรกิจ และราคาย่อมเป็นกันเอง ทำให้มีคนสนใจมาใช้บริการมากขึ้นค่ะ
“เหนื่อยไหม” ฉันเดินเข้ามาในอู่พร้อมกับยื่นน้ำที่อยู่ในแก้วเก็บความเย็นให้ยิมดูด
“ตอนแรกก็ไม่เหนื่อย แต่พอเห็นมึงเดินมากูเหนื่อยเลย” มันทำหน้าเหนื่อยด้วยนะคะ อะไรของมัน
“เอ้า กูอุตส่าห์เอาน้ำมาให้”
“กว่าจะมาถึงกูมึงมองเด็กในอู่กับลูกค้าในร้านไปกี่คนแล้ว”
“เอ้า ไอ้ผัวบ้านี่ กูก็ยิ้มทักทายไหม เป็นถึงเมียเจ้าของร้าน ถ้าเดินหน้าบูดเข้ามาแล้วยิ้มให้ผัวแค่คนเดียวมันก็ไม่ใช่ไหมวะ” ฉันถกเถียงพร้อมอ้างเหตุผล
คือลูกน้องของผัวหล่อมาก หน
