“เตย คือพี่...”
“พี่ชินไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ”
“ที่รัก เตยกำลังเข้าใจพี่ผิดนะครับ พี่ไม่ได้ทำอะไรส้มโอจริงๆ เชื่อพี่นะ”
“เตยได้ยินทุกอย่างหมดแล้ว พอดีประตูมันแง้มอยู่ เสียงมันเลยดังออกไปอย่างชัดเจนที่หน้าประตู และเตยเข้ามาอยู่ในห้องนี้นานแล้วค่ะ ทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด”
“แล้วเตย....”
ชายหนุ่มสบตาคนรักสาว รอดูปฏิกิริยาว่าเธอจะคิดอย่างไรกับเรื่องนี้
“เตยไม่ได้เป็นนางเอกละครน้ำเน่านะคะ ที่จะคิดเองเออเอง ทั้งภาพทั้งเสียง ชัดขนาดนี้ เตยไม่ได้โง่นะคะ ที่จะแยกแยะไม่ออก ว่าอะไรเป็นอะไร อันไหนเรื่องจริง อันไหนเรื่องโกหก”
พูดพลางเดินเข้าหาชายหนุ่ม พร้อมทั้งจูงมือใหญ่ของเขา ให้เดินไปนั่งเคียงคู่กับเธอที่บนโซฟาตัวยาวกลางห้อง
มือเล็กปลดกระดุมเสื้อของเขาออกจนหมดทั้งแถบ พร้อมทั้งรูดเอาเน็คไทด์และเสื้อตัวสวยของเขาโยนทิ้งไปบนพื้น ก่อนผลักดันร่างใหญ่ให้ล้มตัวนอนลงไปบนโซฟานั้น โดยมีเธอขึ้นไปคร่อมทั
