“เดี๋ยวแม่ต้องกลับก่อนนะลูก นัดกับเพื่อนไว้ มีธุระนิดหน่อย หนูออยกลับพร้อมป้าเลยไหมลูก”
ปรางทิพย์เอ่ยขึ้นเมื่อดูนาฬิกาข้อมือพบว่าเวลานี้เย็นมากแล้ว
“คุณป้ากลับก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวออยขออยู่คุยธีร์อีกสักหน่อยค่ะ”
คล้อยหลังแม่ของเขา เธอก็ออกฤทธิ์ทันที
“ขอคุยกับธร์เป็นการส่วนตัวหน่อยนะคะคุณมิลิน พอดีอยากรำลึกความหลัง ก่อนจะแต่งงานกันจริงๆน่ะค่ะ”
“ค่ะ”
มิลินเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไปอย่างรวดเร็ว เธอไม่หันกลับมามองเขาที่เรียกเธอเอาไว้ไม่ให้เธอไปไหนด้วยซ้ำ เธอกลัวว่าหากหันหน้าไปสบตากับเขา เธอจะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาได้รู้ และจับความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาได้
ร่างบางทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้าบนที่นอนทันทีที่เข้าห้องส่วนตัวมาได้ ความกดดันทำให้เธอปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น ซึ่งเธอก็หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ ว่าเธอร้องไห้เพราะเรื่องอะไร รู้แค่ว่า ภายในใจมันหนักอึ้ง กดดัน บีบรัดจนหายใจไม่ออก ถ้าไม่ปล
