“ขอบใจมากนะพัชร์”
มิตาเตรียมหนีลงจากรถเมื่อธพัชร์มาจอดส่งที่คอนโดมิเนียมของเธอ แต่กลับโดนคนรู้ทันคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน
“จะไปไหน มิตา”
“ก็จะขึ้นห้องไง ขอบใจมากที่มาส่ง พรุ่งนี้ฉันมีงานแต่เช้า แกก็รีบกลับไปพักนะ”
“เธอต้องเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับฉันที่คอนโด”
“จะบ้าหรือไง ฉันไม่ไป แล้วก็ไม่ได้รับปากอะไรแกทั้งนั้น แกอยากทนไม่ไหวมาแตกใส่ฉันก่อนเอง ช่วยไม่ได้”
“จะเอาแบบนี้ใช่ไหมมิตา”
เขากระชากคนตัวบางเข้าหาตัว ก็พอดีกับ รปภ.เดินมาไล่ที่เพราะเขาดันจอดกีดขวางการจราจร คนตัวบางจึงรอดตายอย่างหวุดหวิด
“ฉันไปก่อนนะ”
เธอคว้ากระเป๋าลากใบใหญ่แล้วเดินเร็วๆ เข้าไปในคอนโดมิเนียมหรูที่มีระบบรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด แถมเขายังไม่รู้อีกต่างหากว่าห้องพักของเธออยู่ห้องไหน ชั้นอะไร จึงทำได้เพียงคาดโทษเธอเอาไว้ก่อน
“ฝากเอาไว้ก่อนเถอะมิตา ไว้ว่างๆ ฉันมาตามเอาคืนแน่”
เขากระชากรถออกจากจากคอนโดมิเนียมของเธออย
