“มันชอบธรรมตรงที่ พ่อของลูกกับพ่อของกวิน เคยสัญญากันเอาว่าจะให้ลูกแต่งงานกัน ตอนนี้มันก็ถึงเวลาแล้ว”
“จริงหรือคะแม่ ทำไมน้ำตาลไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน แล้วพี่กวินรู้ไหมคะ ว่าเราเป็นคู่หมายกัน”
คนตัวบางเบิกตากว้างด้วยความยินดี แววตาที่เคยกรุ่นโกรธสุกสกาวราวกับมีดวงดาวนับล้านดวงทอประกายอยู่ในนั้น
“มันนานมาแล้ว หลังจากนั้นพ่อก็ไม่ได้คุยกับคุณกมลเรื่องนี้อีกเลย ก็เด็กสมัยนี้จะมีใครยอมให้พ่อแม่จับแต่งงานบ้าง พ่อก็เลยไม่เล่าให้ลูกฟัง อีกอย่างพ่อก็เห็นข่าวว่ากวินชอบดาราอีกคนอยู่”
“เขาอกหักไปนานแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังเป็นแฟนกับผู้จัดละคร อายุแก่กว่าพี่กวินตั้งสิบปี ยังกล้ามั่นหน้ามากินเด็ก ถ้าข่าวนี้หลุดถึงหูแฟนคลับ รับรองยัยพี่แป้งไม่ได้ผุดได้เกิดแน่”
“อะไรนะลูก กวินนี่น่ะหรือ คบกับหนูแป้ง”
“ค่ะแม่ ดูท่าทางจะหลงไก่แก่แม่ปลาช่อนมาก น้ำตาลไม่ยอมนะคะ พี่กวินเป็นของน้ำตาล พ่อกับแม่ต้องรีบไปคุยกับพ่อแม
