“สวัสดีค่ะเจ๊…เป็นไงบ้างคะคุณดาว” น้องผู้หญิงที่มีหน้าที่ประสานงานกองถ่าย เดินเข้ามาทักทายเจ๊แป๊ดกับดาว พร้อมกับช่างทำผม ฝ่ายเสื้อผ้า และช่างแต่งหน้าฝีมือดีที่เจ๊แป๊ดคุ้นหน้าคุ้นตา เดินเข้ามายกมือไหว้เจ๊แป๊ด สีหน้าของบางคนยังอยู่ในอาการง่วงงุน เพราะนั่งหลับบนรถตู้มาหลายชั่วโมง
“สวัสดีทุกคนค่ะ อร๊าย!...หนาวมาก แต่ยอมรับว่าอากาศประเสริฐสุดฤทธิ์” เจ๊แป๊ดรำพึงขึ้นมาลอยๆ ขยี้ฝ่ามือไปมา กระทืบเท้าเบาๆเหมือนจะไล่ความหนาวที่แล่นลงไปถึงปลายเท้า
“หนาวมากหรอครับเจ๊แป๊ด” ผู้ช่วยช่างกล้องร่างบึกบึนที่ยืนอยู่ไม่ไกล แกล้งตะโกนแซวเสียงดังมาตามลม
เจ๊แป๊ดได้ยินก็ทอดสายตาชมดชม้อย ชำเลืองไปตามที่มาของเสียง เมื่อเห็นว่าเป็นชายหนุ่มร่างกำยำที่ตนแอบเล็งเอาไว้ จึงส่งแววตาออดอ้อน ก่อนจะกล่าวต่อด้วยสำบัดสำนวนที่เรียกเสียงฮาลั่น
“หนาวกายเจ๊พอไหว…แต่หนาวใจสิเกินจะทน บอกตรงๆว่าเจ๊เป็นคนขี้หนาว ไม่ชอบป่าเอามากๆ” พู
