ในช่วงเวลาที่ตัวเมืองเชียงใหม่ กำลังงดงามอยู่ในสำแสงสุดท้ายของยามเย็น สีเหลืองทองทักทอนุ่มนวลไปทั่วทั้งเมือง จากระเบียงคอนโดชั้นที่สูงที่สุด มองเห็นพระอาทิตย์กลมแดงเรี่ยต่ำติดขอบฟ้ารำไร จวนเจียนจะค่ำในอีกไม่กี่อึดใจ
เมื่อเวลานัดหมายมาถึง
ก๊อกๆๆ…..
เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังขึ้นเบาๆ
‘ดาว!’
เฟอร์นานโดอุทานเสียงดังในใจ สีหน้านั้นบ่งบอกถึงความตื่นเต้น รีบก้าวยาวๆมาเปิดประตูรับ และเมื่อเห็นใบหน้าหวานของหญิงสาวที่เขากำลังตั้งตารอคอยด้วยความกระวนกระวายใจ เขาระบายยิ้มรื่น ดีใจ แม้พยายามจะเก็บอาการเอาไว้ แต่ก็เก็บไม่อยู่
“สวัสดีค่ะ”
หล่อนเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงใส แต่ก็เป็นไปอย่างเรียบๆ ยังคงสงวนท่าทีกับเขา
“สวัสดีครับ…ไม่ได้เจอกันนาน คุณสบายดีนะ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง
จากน้ำเสียงของเขา ดาวรู้ได้เลยว่าออกมาจากน้ำใสใจจริงของเฟอร์นานโด รู้สึกถึงความห่วงใยที่เขาให้ หล่อนรู
