ตอนพิเศษ หนึ่ง สอง สาม

มือบางเทชาสีอำพันลงในถ้วยสีขาวและยกขึ้นดื่ม บนโต๊ะนอกจากชุดชงชาแล้วยังมีแก้วกาแฟดำวางอยู่ไม่ไกลมากนัก นิ้วโป้งคลึงถ้วยกระเบื้องเบา ๆ เพื่อสัมผัสความอบอุ่นจากแก้ว ต้นเดือนพฤศจิกายนแบบนี้อากาศเริ่มเย็น แต่ร่างบางกลับสวมเพียงชุดเดรสสีครีมแบบปาดไหล่ความสั้นเหนือเข่าขึ้นมา เพราะลูกสาวคนสวยเลือกให้เองกับมือ “หนาวไหม ?” เสียงทุ้มของคนที่นั่งตรงข้ามเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง ร่างสูงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแปลกตากับกางเกงสีดำ เรือนผมสีเทาถูกจัดเป็นทรงดูหล่อเหลาและภูมิฐานในวัยสามสิบต้น ส่วนเธอก็กำลังจะสามสิบในปีหน้าแล้ว “หนาวนิดหน่อยค่ะ แต่ไม่เป็นไร” ร่างบางฉีกยิ้มหวานให้ผู้เป็นทั้งสามีและพ่อของลูก ทั้งสองคนแต่งงานกันหลังจากหมั้นหมายท่ามกลางหาดทรายและแสงจันทร์ในวันนั้นอีกหนึ่งปีต่อมาซึ่งอยู่ในช่วงที่เรียนจบกันแล้วทั้งคู่ เพราะเขาต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยน่ะเรียนสองปีก็สำเร็จ “ทำไมยายหนูเลือกชุดที่สั้นข