10.45 น.
เสียงเปิดประตูทำให้ร่างบางลืมตาตื่น แพขนตางอนงามขยับเล็กน้อยและตื่นเต็มตา ก่อนจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างคืบคลานเข้ามาจากข้างหลัง เมื่อจะหันไปมองก็โดนเรือนกายแข็งแกร่งโอบรัดไว้อย่างรวดเร็ว
“เล่นบ้าอะไรเนี่ย”
ร่างบางถลึงตามองอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อเขาดึงรั้งขาเธอให้มาวางเกยบนตักแกร่ง ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นคนสวยทำสีหน้าไม่พอใจ นีลตื่นขึ้นมาประมาณชั่วโมงก่อนเพราะเสียงแผดร้องจากโทรศัพท์ โชคดีที่มาเฟียไม่ได้รู้สึกตัว กิจกรรมเมื่อคืนหนักหน่วงมากเดี๋ยวร่างบางพักผ่อนไม่เพียงพอ เขาเลยขยับลุกออกไปคุยธุระ
“ทำเสียงดุจัง อยากเซอร์ไพรส์ไง”
“หึ ไม่ต้องมาทำพูดดี แล้วนี่เฮียจะไปทำงานเหรอ เรื่องเมื่อวานได้ความคืบหน้ายังไงบ้าง ?”
ร่างบางยู่ปากใส่ ก่อนจะยื่นมือไปแตะที่ริมฝีปากของนีลเป็นเชิงว่าไม่เชื่อ เพราะเขาโน้มหน้าลงมาใกล้จนแทบสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ซึ่งคนหน้ามึนก็เหมือน
