นัยน์ตาคมกริบสั่นระริก มือกำขอบหนังสือนิยายแน่น ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ พลางคิดในใจว่าพระเอกเรื่องนี้คลั่งรักเป็นบ้า จะมีสักกี่คนที่มีนิยามความรักเป็นดั่งโลกทั้งใบ
“ทำอะไรน่ะ ?”
แค่เสียงหวานเอ่ยทัก มือหนาก็รีบคว่ำหนังสือนิยายลงบนโต๊ะทันที ปฏิกิริยาของเขาราวกับคนทำผิดแล้วรีบกลบเกลื่อนมาเฟียเลยเดินเข้ามาใกล้และหรี่ตามอง
“ก็แค่ดูเฉย ๆ ว่าบนโต๊ะมีอะไรบ้าง ไม่คิดว่าจะมาเจอนี่”
นีลก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำตัวเลิ่กลั่กได้ขนาดนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เห็นสายตาจับผิดของมาเฟียเลยรีบหยิบนิยายเล่มนั้นออกมาก่อนจะอมยิ้ม แววตาแฝงแววล้อเลียนเพราะไม่คิดว่ามาเฟียจะซ่อนด้านอ่อนหวานแบบนี้เอาไว้ด้วย
“นิยายรักหวานแหววแบบนี้ ไม่คิดว่าจะอยู่ในห้องเธอ”
“เอามานี่” ร่างบางรีบคว้าของในมือเขาไว้ แต่นีลกลับหลบทันและซ่อนของกลางไว้ข้างหลังตัวเอง
“ไม่ต้องอายหรอก ไม่บอกใครแน่นอนว่าคนเย็นชาอย่างเธอก็มีมุมนี้กับเขาด้ว
