“แล้วมึงจะโกรธทำไม”
คนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเอ่ยเสียงแข็ง ท่าทางของมอร์ฟีนทำให้เขาไม่ชอบใจ นัยน์ตาคมกริบคล้ายนีลจ้องมองเพื่อนไม่ยอมหลบเลี่ยงสายตา ทำให้บรรยากาศภายในห้องชวนอึดอัดมากยิ่งขึ้น มอร์ฟีนก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ได้เช่นกัน
ยิ่งเห็นใบหน้าของโนเอล ก็เหมือนมีภาพของนีลซ้อนทับขึ้นมา จิตใต้สำนึกของเขาร่ำร้องอยากจะพุ่งตัวเข้าไปและฟาดหมัดรัวใส่ใบหน้านั้นด้วยความ เกลียดชัง !
“ถิ่นกูนะ จะทำอะไรก็คิดดี ๆ”
โนเอลเอ่ยเสียงเรียบเมื่อเห็นแววตาของเพื่อนสนิท ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่ามอร์ฟีนจงเกลียดจงชังน้องชายฝาแฝดแค่ไหน ไม่อย่างนั้นในอดีตคงไม่ถึงขั้นลงไม้ลงมือรุนแรง จนไม่มีหน้าอยู่ที่ไทยหลายปีหรอก
มอร์ฟีนผงะไปหลังจากเผยแววตาไม่เป็นมิตรใส่เพื่อน ความคิดเหล่านั้นไม่ควรที่จะใช้จ้องมองใครอีก มอร์ฟีนกำมือเข้าหากันแน่น ใบหน้าหล่อเหลาดูยุ่งเหยิง เหงื่อผุดขึ้นตามกรอบหน้าทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของโนเอล ริมฝ
